The Cosmic Code (Zecharia Sitchin): DNA iddiası ve bilimin cevabı
Sitchin'in 1998 tarihli kitabı, DNA ve İbrani alfabesinde Anunnaki'nin bıraktığı bir şifre bulunduğunu savunur; genetik ve dil tarihi bu iddiayı desteklemez.
- Tür
- Gizem / sözde bilim
- Yazar
- Zecharia Sitchin
- İlk yayın yılı
- 1998
The Cosmic Code (adı kabaca "Kozmik Şifre" anlamına gelir), Zecharia Sitchin'in 1998'de ABD'de Avon Books'tan yayımlanan kitabıdır. Earth Chronicles ("Dünya Kronikleri") dizisinin altıncı cildidir ve alt başlığı "Dünya Kronikleri'nin Altıncı Kitabı"dır. Kitabın merkezindeki iddia, DNA'nın bir "kozmik şifre" olduğu, bu şifrenin eski uzaylı "tanrılar" tarafından insana yerleştirildiği ve İbrani alfabesinin harf değerlerinin bu şifreyle ilişkili olduğudur.
Bu sayfa kitabın iddialarını önce tarafsızca özetliyor, ardından genetiğin, dilbilimin ve arkeolojinin cevabını ayrıntılı veriyor. Kitap bir bilim eseri değildir; sözde bilim ve sözde tarih örneği sayılır.
Kitap ne anlatıyor?
Open Library'deki tanıtım metni kitabın ana fikrini şöyle özetler: Binlerce yıl önce başka bir gezegenden gelen uzaylılar, Dünya'daki yaşamın evrimini yönlendirmiş ve insanın bugünkü varlığını belirlemiştir. Metin, bütün yaşamın çekirdeğindeki DNA'nın Dünya ile gökyüzünü, insanla tanrıyı birbirine bağlayan bir "kozmik şifre" olup olmadığını sorar ve Sitchin'in, İbrani alfabesinin DNA ile eşleştiğini, harflerin sayısal değerlerinin ise insanın kaderinin ve göksel yazgısının sırlarını veren bir şifre olduğunu öne sürdüğünü anlatır.
Kitap, dizinin ana çerçevesi olan Nibiru ve Anunnaki anlatısına (bkz. On İkinci Gezegen) bu kez genetik ve sayı simgeciliği açısından yaklaşır. Önceki ciltler uzaylıların geliş öyküsünü anlatırken, The Cosmic Code o öykünün biyolojik ve metinsel "izlerini" arar.
Kitabın özeti
Bu bölüm kitabın sonunu da anlatır. Kitap bir roman olmadığı için olay örgüsü yoktur; Sitchin'in tezi on iki bölümde ilerler. Bölüm başlıkları Open Library'deki içindekiler listesinden alınmıştır; ana fikirleri kendi cümlelerimizle özetliyoruz:
- Başlangıç: yıldız taşları, yazgı ve kuşaklar (1-3. bölümler): "Star Stones", "Fate Has Twelve Stations" ve "Divine Generations" başlıkları, kitabın gökyüzü, on iki sayısı ve tanrısal soy fikriyle başladığını gösterir. Başlıklara bakılırsa kitap, insanın kaderini gökyüzüyle ilişkilendiren eski kavramları işleyerek ilerler.
- Yazgı, ölüm ve diriliş (4-5. bölümler): "Between Fate and Destiny" ve "Of Death and Resurrection", insanın yazgısını ve ölümden sonrasını tartışır. Başlıklar, ölüm ve dirilişin de aynı çerçevede ele alındığını gösterir.
- DNA bağlantısı (6. bölüm): "The Cosmic Connection: DNA", kitabın adını taşıyan merkezî bölümdür. Burada Sitchin, DNA'yı evrenin ve insanın ortak şifresi olarak sunar.
- Gizli bilgi ve sayılar (7-8. bölümler): "Secret Knowledge, Sacred Texts" ve "Hidden Codes, Mystic Numbers", kutsal metinlerde saklı olduğu söylenen bilgiyi ve harflerin sayısal değerleriyle kurulan "şifre" okumalarını ele alır; İbrani alfabesi iddiası burada öne çıkar.
- Kehanet (9-11. bölümler): "Prophecy: Writings from the Past", "Navel of the Earth" ve "A Time of Prophecy", eski metinlerdeki öngörüleri ve Dünya'nın "göbeği" sayılan yerleri inceler; başlıkların işaret ettiği tema, kehanet ve kutsal coğrafyadır.
- Dönüş (12. bölüm ve sonsöz): "The God Who Returned from Heaven" başlığı, uzaylı "tanrının" geri dönüşü fikrine işaret eder.
- Genel sonuç: Sitchin'e göre insan, kendi içinde taşıdığı bir şifreyle gökyüzüne bağlıdır ve bu şifre eski metinlerde okunabilir. Kitabın sunduğu asıl şey, genetik ile eski dilleri aynı "gizli kod" fikrinde birleştiren bir okumadır.
Bu iddiaların her biri, aşağıdaki bölümde genetik ve dil tarihinin verileriyle birlikte sınanıyor.
Yazar ve yazıldığı dönem
Zecharia Sitchin, 11 Temmuz 1920'de Bakü'de doğdu ve 9 Ekim 2010'da New York'ta öldü. Londra Üniversitesi'nde iktisat eğitimi aldı, İsrail'de editör ve gazeteci olarak çalıştı, 1952'de New York'a yerleşti. Bir nakliye şirketinde çalışırken Sümerce çivi yazısını kendi kendine öğrendiğini söyler. Earth Chronicles dizisi 1976'da The 12th Planet ile başladı ve 2007'de The End of Days ile yedi cilde ulaştı: The 12th Planet (1976), The Stairway to Heaven (1980), The Wars of Gods and Men (1985), The Lost Realms (1990), When Time Began (1993), The Cosmic Code (1998), The End of Days (2007).
Kitabın çıktığı 1998'de DNA'nın çift sarmal yapısı 45 yıldır, genetik kodun çözülüşü ise yaklaşık 30 yıldır biliniyordu; Sitchin bu bilimsel ilerlemeyi kendi dizisinin diline bağladı. Kitap 2002'de Bear & Company'den, 2007'de Harper'dan (yeni bir önsözle) yeniden basıldı.
Bilim ne diyor?
Kitabın iddiaları üç alanda sınanabilir: genetik kodun gerçek yapısı, İbrani harfleri ile sayıların tarihi, insanın kökeni.
Genetik kod gerçekte nedir?
Genetik kod, hücrenin DNA'daki bilgiyi proteine çevirirken kullandığı kurallar bütünüdür. Kod üçlü nükleotit dizilerinden, yani kodonlardan oluşur; 64 kodon 20 standart amino asidi ve durma sinyallerini belirler. DNA'nın yapısı 1953'te Watson ve Crick tarafından çözüldü; Marshall Nirenberg ve Heinrich Matthaei kodun doğasını 1961'de ilk kez gösterdi, Nirenberg, Khorana ve Holley 1968'de Nobel Ödülü aldı. Kod "hemen hemen" evrenseldir, ama tam evrensel değildir: ilk sapma 1979'da insan mitokondri genlerinde bulundu ve bazı bakterilerde ve mayalarda da farklı okumalar vardır. Kodun kökeni üzerine üç ana varsayım vardır: ilk rastlantısal düzenin zamanla donması, amino asitlerin kodonlarına kimyasal yakınlığı ve kodun mutasyon hatalarını en aza indirecek biçimde evrilmesi. Bunların hiçbiri dışarıdan bir müdahale gerektirmez; ayrıca genetik koda yapay bir imza yazıldığına dair bir bulgu yoktur.
Uzay bilimiyle bağı da gerçektir, ama Sitchin'in kurduğundan farklı bir yerdedir: Ryugu asteroidinden getirilen örneklerde DNA ve RNA'nın beş temel bazının tamamının bulunması, yaşamın yapıtaşlarının uzayda da oluşabildiğini gösterir; ayrıntısı Ryugu örneklerinde DNA ve RNA'nın beş temel bazı haberinde var.
İbrani alfabesi ve sayılar
İbrani alfabesi 22 harflik bir abjaddır, yani yalnızca ünsüzleri yazar. Proto-Sinai yazısından ve Fenike alfabesinden türemiştir; Paleo-İbrani biçimi yaklaşık MÖ 800'den itibaren ortaya çıktı, bugünkü kare yazı ise Pers İmparatorluğu sonrasında, MÖ 3. yüzyılda Aramice alfabeden gelişti. Harflere sayı değeri verme geleneği olan gematrinin bilinen en eski örneği, MÖ 8. yüzyılda II. Sargon'un Dur-Şarrukin duvarının uzunluğunu adının sayısal değeriyle eşleştirdiğini söyleyen Asur yazıtıdır. Yunan harf sayıları (izopsefi) İbrani uygulamasından öncedir; İbrani harflerinin sayı olarak kullanıldığının ilk kanıtı Helenistik dönemde, MÖ 78'dedir. Yani harf-sayı eşlemesi, bir dilin kendi yazı geleneğinin ürünüdür ve DNA'nın bilinmediği çağlarda gelişmiştir.
Sayılar da uyuşmaz. İbrani alfabesi 22 harftir; genetik kodda 64 kodon, 20 amino asit ve dört nükleotit vardır. Bu rakamlar arasında doğal bir eşleşme yoktur ve eşleştirme ancak keyfî kurallarla yapılabilir. Gematride "şifre" bulmak, istenilen sayıyla herhangi bir sözcüğü eşleştirebilecek kadar esnek bir yöntemdir; bu yüzden kanıt değeri yoktur.
İnsan uzaylı yapımı değil, evrimle ortaya çıktı
Fosil kaydına göre Homo sapiens en az 300.000 yıl önce Afrika'da ortaya çıktı; en eski fosiller Fas'taki Jebel Irhoud'dandır. İnsan soyunun şempanze-bonobo soyundan ayrılışı yaklaşık 4-8 milyon yıl önce gerçekleşti. İnsan genomu yaklaşık 3 milyar baz çiftinden ve yaklaşık 19.500 protein kodlayan genden oluşur; iki insan ortalama yüzde 99'dan fazla genetik benzerlik gösterir. Neandertallerin ve Denisovalıların, Afrika dışındaki bugünkü insanların genomuna yüzde 6'ya kadar katkıda bulunmuş olabileceği bildirilmiştir.
Sitchin, insan genomunda evrimsel öncülü olmayan "yabancı" genler bulunduğunu ileri sürmüş ve bunların sayısını 223 olarak vermiştir. Araştırmacıların cevabına göre Steven Salzberg bu genlerden yalnızca yaklaşık 40 tanesinde prokaryotlardan yatay gen aktarımı olasılığı saptamış, geri kalanı gen kaybı ve evrimsel çeşitlilikle açıklanabilmiştir. Yani "yabancı gen" sayısı bile Sitchin'in verdiği rakamda kalmaz.
Çeviri ve yöntem eleştirisi
Mezopotamya uzmanlarına göre Anunnaki, Sümer, Akad ve Babil metinlerindeki tanrı gruplarından biridir; en erken anılışları Gudea'nın hükümdarlığına (yaklaşık MÖ 2144-2124) ve Ur III dönemine uzanır ve başlıca işlevleri insanların kaderini belirlemektir. Uzaylı oldukları yönünde bir metin yoktur. Michael S. Heiser, Sitchin'in çevirilerinin çoğunun iki dilli çivi yazısı sözlükleriyle uyuşmadığını yazmıştır. Ronald H. Fritze, kelimelere verilen anlamların yönlendirici ve zorlama olduğunu, alıntıların sık sık bağlamından koparıldığını ya da kısaltıldığını belirtmiştir. Peter James de Babil gök bilgisini yanlış anladığını söylemiştir.
Kitabın "kehanet" bölümleri için de aynı soru geçerlidir: kehanetin tutup tutmadığı, ancak önceden belirlenmiş bir ölçüte göre sınanabilir. Nibiru için gökbilimciler, böyle bir cismin yakın geçişinin çıplak gözle görüleceğini ve dış gezegenlerin yörüngelerini bozacağını belirtir. Sitchin kendisi de sonraki yıllarda kıyamet iddialarından uzak durmuştur. Gerçek bir arayış olan Dokuzuncu Gezegen hipotezi Nibiru'dan farklıdır ve gözlemlere dayanır.
Nerede haklı, nerede değil?
- DNA gerçekten bir "kod" taşır; ama bu, bilimsel anlamda bir bilgi-aktarım düzeneğidir ve uzaylı bir imza taşımaz.
- İbrani harflerinin sayı değeri gerçektir; ama bu bir dil geleneğidir ve genetik kodla sayıca eşleşmez.
- Gematri eski bir uygulamadır (en eski belgeli örneği MÖ 8. yüzyıla uzanır); ama bu uygulamadan genetik çıkarım yapılamaz.
- İnsan ile diğer canlılar arasında gerçekten derin genetik bağlar vardır; ama bunlar ortak atayla ve evrimle açıklanır.
Etkisi ve ödülleri
Sitchin'in kitapları 25'ten fazla dile çevrildi ve milyonlarca sattı. The Cosmic Code'un Rusça baskısı 2006'da çıktı. Kitabın aldığı bilinen bir ödül yoktur. Etkisi, "DNA'da gizli mesaj var" fikrinin popüler kültürde yaygınlaşmasındadır; benzer iddiaları ele alan Antik astronot iddiaları yazısı da konuyla ilgilidir.
Uyarlamaları
Kitabın bilinen bir film ya da dizi uyarlaması yoktur.
Kimlere uygun, nereden başlanır?
The Cosmic Code, Earth Chronicles dizisinin altıncı cildi olduğu için seriyi ilk kez okuyacaklara uygun bir başlangıç değildir. Tezi anlamak için önce On İkinci Gezegen okunmalı, ardından yayın sırasıyla Gökyüzüne Merdiven gelmelidir. Kitap, "DNA'da gizli şifre var" türü iddiaların nasıl kurulduğunu görmek için okunabilir; ancak her iddiayı yukarıdaki genetik ve dil tarihi verileriyle karşılaştırarak okumak gerekir. Gerçek bilimle yaşamın kökenini ve kozmik bağlantıyı merak edenler için Carl Sagan'ın Kozmos ve Soluk Mavi Nokta kitapları sağlam bir karşı okumadır.
Yazarın diğer kitaplarıTümü →
Dünya Tarihçeleri okuma sırası (Zecharia Sitchin): 7 kitap ve nereden başlanırZecharia SitchinSeri / evren
The King Who Refused to Die (Zecharia Sitchin): Gılgamış romanı ve bilimin cevabıZecharia SitchinGizem / sözde bilim
The End of Days (Zecharia Sitchin): Nibiru'nun dönüşü iddiası ve bilimin cevabıZecharia SitchinGizem / sözde bilim
The Earth Chronicles Expeditions (Zecharia Sitchin): iddiaları ve bilimin cevabıZecharia SitchinGizem / sözde bilim
Divine Encounters (Zecharia Sitchin): melek iddiası ve bilimin cevabıZecharia SitchinGizem / sözde bilim
When Time Began (Zecharia Sitchin): iddiası ve bilimin cevabıZecharia SitchinGizem / sözde bilim
























