Teresa Duarte kimdir? The Expanse'in Laconia veliahdı
Teresa Duarte, The Expanse romanlarında Laconia'nın Yüksek Konsolosu Winston Duarte'nin on dört yaşındaki kızı ve varisidir; Tiamat's Wrath'ta tanıtılır, serinin finalinde de önemli bir rol oynar.
- Tür
- İnsan
- Geçtiği eser
- Tiamat's Wrath (2019)
- Yaratıcısı
- James S. A. Corey (Daniel Abraham ve Ty Franck)
- İlk göründüğü yıl
- 2019
- Canlandıran
- Dizide yer almaz
- Kitabı
- Sayfasını aç →
- Filmi / dizisi
- Sayfasını aç →
Teresa Duarte, James S. A. Corey takma adıyla yazan Daniel Abraham ve Ty Franck'in The Expanse romanlarında geçen kurgusal bir karakterdir. Laconia İmparatorluğu'nun Yüksek Konsolosu Winston Duarte'nin on dört yaşındaki kızıdır ve babası tarafından kendi yerine geçmesi için yetiştirilir. Yani Teresa Duarte kimdir sorusunun kısa cevabı şudur: bir imparatorluğun çocuk veliahdı; babasının gücünün ortasında büyüyen ve kendi yolunu bulmaya çalışan genç bir insan. Kitaplarda Rocinante mürettebatından Amos Burton'ın taktığı "Tiny" lakabıyla da anılır.
Hangi eserlerde geçer?
Teresa, serinin sekizinci romanı Tiamat's Wrath'ta (26 Mart 2019) tanıtılır ve dokuzuncu, son roman Leviathan Falls'ta (30 Kasım 2021) hikâyenin merkezî isimlerinden biri olur. Ondan önceki Persepolis Rising (5 Aralık 2017) Laconia'nın gün ışığına çıkışını anlatır: eski bir Mars donanması amirali olan Winston Duarte'nin kaçak filosu, Laconia geçidinin ardında kadim teknolojiyle yıllarca gelişmiş bir donanma kurmuştur. Duarte, halka geçitleriyle birbirine bağlanan 1.300 dünyanın ölümsüz imparatoru olmayı planlar. Teresa'nın hikâyesi bu çatışmanın sonraki aşamasında geçer. Kitapların sırası için The Expanse okuma sırası sayfasına bakabilirsiniz.
Seri 2020'de Hugo En İyi Seri Ödülü'nü kazanmış ve 2021'de dokuz romanla tamamlanmıştır. Yazarlar Daniel Abraham ve Ty Franck, ortak imzaları olan James S. A. Corey adıyla yazar. Tiamat's Wrath'ın adı, Babil mitolojisinde evrenin yaratılışında rol alan tanrıça Tiamat'a gönderme yapar; seri bu geleneği başlıklarında sürdürür.
Hikâyedeki yeri
Tiamat's Wrath, serinin alışılmış kurgusunu değiştiren bir kitaptır: James Holden bu romanda başrol değildir. Seride Holden'ın başrolde olmadığı tek kitap budur; yalnızca prolog, epilog ve bir ara bölümde yer alır. Kendisi Laconia'da, Duarte'nin tutsağıdır: saray bahçelerinde dolaşabilir ama ayrılamaz. Hikâye bunun yerine direniş hareketini, Sol sistemini, Laconia'yı ve halka dünyalarını kapsayan geniş bir kadroyla ilerler. Teresa bu kadronun en genç üyesidir.
Kitapta Teresa, babasının onu bir gün Yüksek Konsolos olarak yerine geçirmek üzere eğittiğini öğrenir. Baba ise protomolekül destekli bedeniyle ölümsüzlüğün peşindedir. Yani "varis" olmak, bir adamın ölümü hiç kabul etmediği bir sarayda tuhaf bir yük hâline gelir. Teresa'nın bu çelişkiyle ve artan baskıyla başa çıkma çabası, karakterin omurgasını oluşturur. Romanlar iktidarın en tepesindeki yalnızlığı bir çocuğun gözünden gösterir.
Teresa'nın çevresindeki hikâye çizgileri de kitabın yapısını belirler. Naomi Nagata, ring dünyalarındaki yeraltı direnişini örgütlemeye çalışır; bilim insanı Elvi Okoye ve eşi Fayez, "ölü sistemleri" araştırır; Bobbie Draper ile Alex Kamal ise Laconia'ya karşı kendi savaşlarını yürütür. Teresa'nın hikâyesi bu çizgilerle sonunda kesişir. The Verge'te Andrew Liptak, romanın serinin sonuna yaklaşırken bahisleri yükselttiğini yazmıştı.
Serinin sonunda Teresa
Bu bölüm eserin sonunu da anlatır.
Tiamat's Wrath'ta Teresa, bir dağ mağarasında "Timothy" adını verdiği bir adamla gizlice buluşur. Sonradan bu kişinin, Holden'ı kurtarmak için Laconia'ya nükleer bir silahla gelen Amos Burton olduğunu anlar. Amos öldürülür ve Laconia'nın yabancı onarım robotları tarafından yeniden yaratılır; Teresa ise bir tahliye işaretçisini kullanarak Holden'la birlikte Laconia'dan kaçar. Direniş, Holden ve Teresa'yı kurtarır.
Leviathan Falls'ta Teresa, Rocinante ekibinin korumasındadır. Winston Duarte Laconia'dan gizemli biçimde ayrıldığında Albay Aliana Tanaka onu yem olarak kullanır. Ekip onu New Egypt'teki bir yatılı okula bırakmayı denerken Laconia kuvvetleriyle karşılaşır. Sonunda Teresa, Holden ve Tanaka'yla birlikte Halka İstasyonu'na girerek babasıyla yüzleşir. Holden kendini feda eder, İstasyon yok olur ve halka geçitleri çökerek 1.300 koloni sistemini birbirinden koparır. Teresa İstasyon'dan kaçar ve yavaş bölgedeki gemilere çıkış emri verir. Yani finalde Teresa, "veliaht" olarak değil, kendi kararını veren biri olarak sahnededir.
Canlandıranlar
Teresa Duarte, televizyon uyarlamasının kapsadığı bölümlerde yer almaz; bu nedenle karakteri canlandıran bir oyuncu yoktur. Altı sezonluk The Expanse dizisinde Winston Duarte altıncı sezonda Dylan Taylor tarafından canlandırılır. Abraham ve Franck altıncı sezonu dizinin bir "ara"sı olarak gördüklerini söylemişlerdir; yani Teresa'nın romanlardaki hikâyesinin ekrana gelip gelmeyeceği açık bir sorudur. Dizinin ve kitapların birbirine nasıl oturduğunu The Expanse izleme ve okuma sırası yazısında görebilirsiniz.
Karakterin arkasındaki bilim: halka geçitleri, nötron yıldızları ve antimadde
Teresa'nın dünyası, yüzlerce yıldız sistemine yayılmış bir ağdır: kitaplarda 1.300 dünya halka geçitleriyle birbirine bağlanır. Bu geçitler işlevce solucan deliklerini andırır ve gerçek fizikte buna en yakın kavram da budur (bu benzetme bize aittir). Solucan delikleri, Einstein'ın alan denklemlerinin matematiksel çözümlerinden doğan varsayımsal yapılardır. Fikrin kökü 1916'da Ludwig Flamm'ın, 1935'te de Einstein ile Nathan Rosen'in çalışmalarına dayanır; ancak bu "Einstein-Rosen köprüleri" ışığın bile geçemeyeceği kadar hızlı kapanır.
İki yönde geçilebilen solucan delikleri fikri ise 1988'de Kip Thorne ve Mike Morris tarafından öne sürülmüştür. Boğazın açık kalması için negatif enerji yoğunluğuna sahip "egzotik madde" gerekir. Yarı klasik kütleçekim hesapları, kuantum etkilerinin bazı eğri uzayzamanlarda bu koşulu çiğneyebileceğini düşündürür; yine de bugüne dek böyle bir yapıya dair gözlemsel bir kanıt ya da inşa yöntemi yoktur. Yani Laconia ile Sol'ü bağlayan geçitler gerçek bilimde hâlâ kuramın alanındadır. Protomolekülle sağlanan "ölümsüzlük" de kurgudur.
Tiamat's Wrath gerçek gök cisimlerini de kurguya katar. Nötron yıldızları, NASA'nın tanımına göre kütlesi Güneş'in sekiz ile yirmi katı olan bir yıldızın çekirdeği çöktüğünde ve süpernova patlaması gerçekleştiğinde geride kalan kalıntılardır; Güneş'ten fazla kütleyi New York'taki Manhattan Adası'nın uzunluğu kadar bir küreye sığdırırlar. Daha ağır yıldızlar ise yıldız kütleli kara delikler bırakır. Kitaplarda silah olarak geçen antimadde de gerçektir: bir parçacığın kütlesi aynı, yükü ters olan karşıtıdır ve maddeyle karşılaştığında tamamen enerjiye dönüşür. Ancak bugüne dek laboratuvarda yalnızca birkaç nanogram üretilebilmiştir; NASA'nın 1999'daki bir tahmini, bir gram antihidrojenin yaklaşık 62,5 trilyon dolara mal olacağı yönündeydi. Yani romandaki antimadde bolluğu, bugünkü teknolojinin çok ötesinde bir kurgu varsayımıdır.
Kültürdeki etkisi
Teresa, The Expanse'in son üç kitabının duygusal ağırlığını taşıyan isimlerden biridir; güçlü bir babanın çocuğu olmanın, ama bu rolü seçmemiş olmanın yükünü yansıtır. Seri 2021'de tamamlandığında Leviathan Falls, 2022 Dragon Ödülü'nü En İyi Bilimkurgu Romanı dalında kazandı. Teresa'nın mirasçı olarak sorgulanması, serinin iktidar, sorumluluk ve ebeveynlik üzerine kurduğu sorulara okur gözüyle bakmanın iyi bir kapısıdır. Serinin bilimini merak edenler için The Expanse neden en gerçekçi uzay dizisi sayılıyor? yazımız iyi bir giriştir.
Başka karakterlerTümü →
Obelix kimdir? Asterix'in menhir taşıyan Galyalı dostuAstérix le Gaulois (Pilote dergisi, 1959)
Asterix kimdir? Galyalı kahramanın uzaylılarla macerasıAstérix le Gaulois (Pilote dergisi, 1959)
Yoko Tsuno kimdir? Vinéalılarla dost olan elektronik mühendisiYoko Tsuno (Spirou dergisi, 1970; ilk albüm Le Trio de l'étrange, 1972)
Alcide Nikopol kimdir? Bilal'in buzdan çıkan Paris'li mahkûmuLa Foire aux immortels (1980; La Trilogie Nikopol'ün ilk cildi)
Barbarella kimdir? Çizgi romandan sinemaya uzay kadınıBarbarella, V Magazine (1962)
Dan Dare kimdir? Eagle'ın Venüs'e giden uzay pilotuDan Dare, Eagle dergisi (1950)
















