AARO raporları: incelenen UFO vakaları neye çıktı?

ABD Savunma Bakanlığı'na bağlı All-domain Anomaly Resolution Office (AARO), Temmuz 2022'den bu yana tanımlanamayan anormal olaylarla (UAP) ilgili resmî araştırmaların merkezinde duruyor. Ofis, askerî pilotların, sensörlerin ve sivil havacılığın bildirdiği vakaları topluyor, çözümlüyor ve Kongre'ye raporluyor. Peki bugüne kadar incelenen vakalar neye çıktı? Kısa yanıt: Çözülebilenlerin büyük çoğunluğu oldukça sıradan şeylere. Uzun yanıt ise veri, sensör ve algı sınırları hakkında öğretici bir tablo sunuyor.

Raporlar ne söylüyor?

AARO ile Ulusal İstihbarat Direktörlüğü'nün (ODNI) Ekim 2023'te yayımladığı 2023 mali yılı birleşik raporu, 31 Ağustos 2022 ile 30 Nisan 2023 arasını kapsıyordu. Bu dönemde ofise 291 yeni UAP raporu ulaştı; bunların 274'ü dönem içinde yaşanmış, 17'si ise 2019-2022 arasında yaşanıp daha önce iletilmemiş olaylardı. Raporlardan 290'ı havada gözlenen cisimlerle ilgiliydi.

Raporun dikkat çeken tespitleri şunlardı: Bildirilen hiçbir UAP olayının olumsuz sağlık etkisiyle ilişkili olduğu raporlanmadı. Bazı askerî tanıklıklar uçuş güvenliği açısından endişe doğursa da hiçbir UAP'nin uçaklara tehlikeli biçimde yaklaştığı ya da doğrudan tehdit oluşturduğu belirtilmedi. Raporların askerî hava sahalarında yoğunlaşması ise bir "toplama yanlılığı" olarak değerlendirildi: Askerî personel ve sensörler bu bölgelerde bulunduğu için ihbarlar da oradan geliyor. Ticari pilotların raporları arttıkça coğrafi dağılım çeşitlendi.

AARO'nun genel değerlendirmesi de açıktı: Raporların yalnızca çok küçük bir yüzdesi yüksek hız ya da bilinmeyen biçim gibi ilgi çekici özellikler gösteriyor. Çoğu "tanımlanamayan" cisim aslında kolayca açıklanabilecek kaynakların sıradan özelliklerini taşıyor; çok sayıda vaka ise yeterli veri olmadığı için teknik olarak çözümsüz kalıyor.

Çözülen vakalar neye çıktı?

AARO Direktörü Jon Kosloski, Kasım 2024'te Senato'daki açık oturumda ofisin elinde ABD hükümetinin çeşitli birimlerinden gelen 1.600'ü aşkın UAP raporu bulunduğunu söyledi. Aynı oturumda paylaşılan ve 1 Ocak 1996 - 10 Ekim 2024 dönemini kapsayan grafiklere göre kapatılan vakaların dağılımı şöyleydi:

• Balonlar: yüzde 75
• İnsansız hava araçları (drone): yüzde 16
• Kuşlar: yüzde 6
• Uçaklar: yüzde 1
• Uydular: yüzde 1
• Diğer: yüzde 1

AARO'nun internet sitesi de sık karşılaşılan nedenleri sıralıyor: rüzgârla sürüklenen plastik poşet ya da folyo balon gibi havadaki "kirlilik", her gün yüzlercesi atılan meteoroloji ve bilim balonları, sıra dışı açılardan görülen uçaklar, seyir ışığı olmayan küçük drone'lar, roket fırlatmalarının yarattığı parlak izler, güneş ışığını yansıtan uydular ve Venüs ile Jüpiter gibi parlak gezegenler.

Ofisin kamuya açıkladığı bazı örnek çözümler yöntemi iyi gösteriyor. 2013'te Porto Riko'da bir gümrük uçağının kızılötesi kamerasıyla çekilen ve suya girip çıkan, ikiye bölünen bir cisim gibi görünen görüntü, yan yana uçan iki ayrı cisim olarak açıklandı; hız izlenimi paralaksa, "suya girme" ise ısı farkının görüntüde kaybolmasına bağlandı. Cisimlerin rüzgâr hızıyla düz bir çizgide karada ilerlediği hesaplandı. 2018'de bir insansız aracın Etna Yanardağı'nın kül bulutunun içinden geçiyormuş gibi görüntülediği cismin ise yanardağdan yaklaşık 170 kilometre uzakta rüzgârla sürüklenen bir balon olduğu orta düzeyde güvenle değerlendirildi.

2024 tarihsel inceleme raporu

AARO'nun Mart 2024'te yayımladığı "Tarihsel Kayıt Raporu, Cilt 1", ABD hükümetinin 1945'ten bu yana UAP ile ilgili tüm resmî çalışmalarını tarıyordu. Raporun ana sonucu şuydu: Hiçbir ABD hükümeti soruşturması, akademik araştırma ya da resmî inceleme kurulu, herhangi bir UAP gözleminin dünya dışı teknolojiyi temsil ettiğini doğrulamamıştı. Tüm gizlilik düzeylerindeki çalışmalar, gözlemlerin çoğunun sıradan cisim ve olaylar ile yanlış tanımlamalardan kaynaklandığı sonucuna varmıştı.

Rapor, ABD'nin dünya dışı araç ele geçirip tersine mühendislik yaptığı yönündeki iddiaları da tek tek ele aldı ve bunları destekleyen ampirik kanıt bulunmadığını açıkladı. AARO'ya göre görüşülen kişilerin hiçbiri söz konusu programlara doğrudan erişimi olan kişiler değildi; bazıları gerçek ama UAP ile ilgisiz gizli savunma programlarını yanlış yorumlamıştı. Raporda ayrıca bir UFO araştırma kuruluşundan alınan ve "düşen bir uzay aracına ait" olduğu ileri sürülen metal parçasının analizine de yer verildi: Örnek, büyük ölçüde magnezyum, çinko ve bizmuttan oluşan, Dünya'da üretilmiş bir alaşım çıktı. Belgede ayrıca İç Güvenlik Bakanlığı'na önerilen ama hiç onaylanmayan "Kona Blue" adlı bir program teklifinin ayrıntıları da ilk kez kamuya açıklandı.

Kosloski aynı oturumda, sıradan görünen balon fotoğraflarının bile neden gizli tutulduğu sorusuna da değindi: Çoğu durumda güvenlik açısından hassas olan cismin kendisi değil, görüntünün çekildiği yer, kaynak ya da yöntem. AARO gizliliği tek başına kaldıramıyor; kaydın sahibi olan kurumla birlikte çalışmak zorunda. Bu da kamuoyunun bazı çözümleri neden geç öğrendiğini kısmen açıklıyor.

Hâlâ açık olanlar

Tablo net görünse de bazı sorular yanıtsız. Kosloski, Kasım 2024'te ofisin incelediği bazı vakalarda kendi fizik ve mühendislik birikimiyle açıklayamadığı ilginç durumlar bulunduğunu açıkça söyledi. Ancak aynı açıklamada AARO'nun bugüne kadar dünya dışı varlık, etkinlik ya da teknolojiye dair doğrulanabilir bir kanıt bulmadığını da vurguladı.

Açık kalan başlıklar şöyle özetlenebilir:

• Verisi yetersiz olduğu için "çözümsüz" kalan çok sayıda vaka,
• Askerî tesislerin yakınındaki drone ve benzeri ihlallerin kaynağı,
• Gizlilik gerekçesiyle kamuya açılamayan sensör verileri.

AARO'nun yaklaşımının özeti, kendi ifadesine göre "verinin götürdüğü yere gitmek". Şimdiye kadar veri, çoğunlukla balonlara, drone'lara ve kuşlara götürdü.