δ Scuti yıldızı KIC 4737720'nin baskın titreşimi yıllar içinde el değiştirdi
Kepler ve TESS verileri, δ Scuti yıldızı KIC 4737720'de ana frekansların sabit kalıp kiplerin genliklerinin değiştiğini gösterdi; 372 günlük V izleri ise teleskoptan geliyor.

Gece gökyüzündeki yıldızlar sakin ve değişmez görünür, ama bazıları sürekli "titreşir". Tıpkı bir müzik aletinin aynı anda birkaç nota çalması gibi, bir yıldız da birden çok kipte (modda) nabız atabilir. Çin Bilimler Akademisi'ne bağlı Xinjiang Astronomi Gözlemevi'nden bir ekip, Kepler ve TESS uzay teleskoplarının uzun süreli gözlemleriyle δ Scuti türü değişen yıldız KIC 4737720'yi inceledi. Astrophysical Journal'da yayımlanan çalışmaya göre yıldızın ana frekansları neredeyse sabit kalırken, farklı titreşim kiplerinin genlikleri zamanla belirgin biçimde değişiyor.
Bu, yıldızın "perdesinin" değişmediği, ama farklı notaların göreli şiddetinin değiştiği anlamına geliyor. Çalışma ayrıca teleskobun kendisinden kaynaklanan bir sinyalin yıldızın gerçek bir özelliği sanılabileceğine dair dikkat çekici bir uyarı içeriyor.
δ Scuti yıldızları nedir?
δ Scuti yıldızları, parlaklığı yalnızca birkaç saatlik zaman ölçeklerinde değişen hızlı titreşimli bir yıldız sınıfı. Genellikle A-F tayf türünden ana kol ya da biraz evrimleşmiş yıldızlar olan bu cisimler, çoğunlukla düşük mertebeli basınç kipleriyle titreşir. Her kip yıldızın "çınlamasının" ayrı bir biçimi gibi düşünülebilir; kiplerdeki değişimler yıldızın iç yapısı ve onu yöneten fizik hakkında ipucu verir. Yıldızların parlaklıklarındaki küçük değişimleri ölçerek bu titreşimleri okuma yöntemine asterosismoloji deniyor.
Kepler'den TESS'e uzanan gözlem
KIC 4737720, Kepler tarafından 18 çeyrek boyunca, yaklaşık 1470 günlük bir süre içinde uzun kadans kipinde (29,4 dakikalık aralıklarla) izlendi. Makaleye göre bu dönemde yıldızın değişim genliği yaklaşık 9 milimagnitüdden 6 milimagnitüde geriledi. Ekip, TESS'in dokuz sektöründeki gözlemlerden en temiz sonuçları veren QLP ışık eğrilerini kullandı ve 600 saniyelik ile 200 saniyelik verileri ayrı ayrı çözümledi. Elde edilen ışık eğrileri toplamda on binlerce ölçüm içeriyor.
Kepler döneminde baskın bileşen, günde yaklaşık 19,205 devirlik F0 frekansından günde yaklaşık 24,898 devirlik F1 frekansına geçti. TESS verilerinde ise iki ayrı kadansın ikisi de en yüksek genliği günde yaklaşık 20,372 devirlik FT frekansında buldu. F0 ile F1'in oranı yaklaşık 0,77; bu, onların radyal temel kip ve ilk üst ton olabileceğini düşündürüyor. Ancak yıldızın hızlı dönüşü kesin bir kip tanımlamasını engelliyor. Yani baskın kip değişse de ana frekans konumları neredeyse sabit; değişen şey frekanslardan çok genlikler.
Neden yalnızca "çarpma" değil?
Birbirine yakın iki frekans girişim yaparak genlikte sahte bir değişim yaratabilir (vuru). Ancak F0 ile FT arasındaki fark bir günden kısa bir vuru periyoduna karşılık geliyor; bu, 100 günlük kayan pencere analizinde görülen uzun vadeli genlik evrimini açıklamak için fazla kısa. Yazarlara göre bu durum, kipler arasında doğrusal olmayan etkileşimlere, enerjinin yeniden dağılımına ve belki yıldızın dönüşüne işaret ediyor. Gözlenen yaklaşık 1,23 günde bir devirlik modülasyon frekansı, dönüşün zaman ölçeğini belirliyor olabileceğini düşündürüyor. Yazarlar bu yorumu kesin değil, olası bir açıklama olarak sunuyor.
Teleskobun imzası: 372 günlük V şekilleri
Dinamik tayfta 15-18 gün⁻¹ aralığında, "V" biçiminde frekans kaymaları görüldü. Kepler hedef-piksel verileri ve işaret düzeltme kayıtları incelendiğinde bu yapıların yaklaşık 372 günde bir yinelediği ortaya çıktı; bu, Kepler'in yaklaşık 372,5 günlük yıllık dönüş (roll) periyoduna çok yakın. Yapılar çoğunlukla Kepler'in çeyrek geçişlerine denk geliyor. Bu yüzden kaymaların yıldızdaki periyodik bir değişimden çok teleskobun çalışma ve gözlem düzeninin ürünü olması daha olası. Yine de dönüm noktaları tayf üzerinde elle seçildiği için 372 günlük değer binde bir gün hassasiyetiyle okunmaması gereken yaklaşık bir değer olarak sunuluyor.
Önemi ve sırada ne var?
Bulgu, uzay teleskoplarıyla ince yıldız değişkenliği incelenirken yıldızın kendi sinyalini aletten kaynaklanan sinyalden ayırmanın ne kadar önemli olduğunu gösteriyor: aksi hâlde gözlem sisteminin ürettiği izler yıldızda gerçek fiziksel değişim sanılabilir. Daha uzun TESS gözlemleri bu yıldızın baskın kipinin yeniden değişip değişmediğini gösterebilir ve kip etkileşimi modellerini sınamak için yeni veri sağlayabilir.
Bu haberi nasıl buldunuz?
İlk oyu siz verin

















