Eugène Michel Antoniadi
Eugène Michel Antoniadi, İstanbul doğumlu gezegen gözlemcisidir; 1909'da Meudon'daki büyük teleskopla Mars kanallarının göz yanılsaması olduğunu gösterdi, adını taşıyan görüş ölçeği hâlâ kullanılır.
- Doğum tarihi
- 1 Mart 1870
- Ülke
- Fransa (İstanbul doğumlu, Rum kökenli)
- Görevi
- Gezegen gözlemcisi ve astronom
- Kurum
- Juvisy ve Meudon gözlemevleri
- Rolü
- Bilim insanı
- Ölüm tarihi
- 10 Şubat 1944
Eugène Michel Antoniadi, 1870'te İstanbul'da doğmuş, hayatının büyük bölümünü Fransa'da geçirmiş bir gezegen gözlemcisidir. Rum kökenli bir ailede doğdu, Yunan-Fransız astronom olarak anılır; Osmanlı topraklarında doğup yetişen astronomlar arasında da sayılır. Adı iki şeyle bilinir: Mars'taki ünlü "kanalların" bir göz yanılsaması olduğunu, dönemin en büyük teleskoplarından biriyle yaptığı gözlemlerle ortaya koyması ve bugün hâlâ amatör astronomların kullandığı "Antoniadi ölçeğini" geliştirmesi.
İstanbul'dan Paris çevresine
Antoniadi 1 Mart 1870'te Konstantinopolis'te, yani bugünkü İstanbul'da doğdu. Ailesi ve eğitimi hakkında kaynaklarda ayrıntı yoktur; bilinen, Fransız astronom Camille Flammarion'un onu Fransa'ya davet ettiği ve hayatının çoğunu orada geçirdiğidir. 10 Şubat 1944'te Paris'te, 73 yaşında öldü.
Astronomiyle örgütlü ilişkisi çok erken başladı. 1890'da Britanya Astronomi Derneği'nin (BAA) kurucu üyelerinden biri oldu; 1892'de derneğin Mars bölümüne katıldı ve 1896'da bölümün başkanlığına geldi. 10 Şubat 1899'da Kraliyet Astronomi Topluluğu üyeliğine seçildi. Fransız Astronomi Derneği'ne (SAF) 1891'de girdi.
Juvisy yılları
Flammarion, 1893'te onu Juvisy-sur-Orge'daki özel gözlemevine yardımcı astronom olarak aldı. Antoniadi burada dokuz yıl çalıştı ve 1902'de hem gözlemevinden hem SAF'tan ayrıldı. 1894 yazında Juvisy'de yapılan Mars gözlemlerini gösteren bir harita 1898'de bir gök atlasında yayımlandı; haritanın Antoniadi'nin çizimlerine dayandığı belirtilir.

Mars kanalları sorunu
Antoniadi'nin neden önemli olduğunu anlamak için dönemin tartışmasına bakmak gerekir. İtalyan gökbilimci Giovanni Schiaparelli, 5 Eylül 1877'deki karşıtlıkta Milano'da 22 santimetrelik bir teleskopla Mars'ın ilk ayrıntılı haritasını çizdi ve yüzeyde "canali", yani kanallar diye adlandırdığı çizgisel yapılar gördü. Sözcük İngilizceye "canals" diye çevrilince, yapay su yolları izlenimi doğdu. Percival Lowell 1894'teki karşıtlıkta bunların akıllı varlıkların yaptığı sulama kanalları olduğunu savundu ve bu görüşü 1895, 1906 ve 1908 tarihli üç kitabında anlattı.
Antoniadi bir dönem kanal varsayımını destekleyenler arasındaydı. Sonra fikrini değiştirdi. 1909'da, Meudon Gözlemevi müdürü Henri Deslandres ona gözlemevinin 83 santimetrelik büyük kırılma teleskopu "Grande Lunette"i kullanma izni verdi. Antoniadi, 1909 karşıtlığında bu teleskopla Mars'a baktığında kanalları görmedi ve çizgilerin bir göz yanılsaması olduğu sonucuna vardı. Aynı yıl Pic du Midi'den çekilen fotoğraflar da kanal kuramının resmen itibar kaybetmesini sağladı. Kesin sonuç ise uzay çağında geldi: 1965'te Mariner 4, yüzeyin çarpma kraterleriyle dolu, genel olarak kurak bir dünya olduğunu gösterdi.
Kanalların kökenine dair başka açıklamalar da olmuştur. 1903'te Joseph Edward Evans ve Edward Maunder, kalitesiz bir teleskopta nokta benzeri ayrıntıların birleşerek çizgi gibi göründüğünü deneyle göstermişti; William Kenneth Hartmann ise sonraki yıllarda "kanalların" rüzgâr altı dağ yamaçlarındaki toz izleri olabileceğini öne sürdü.
Mars haritası ve adlandırma
Antoniadi'nin Mars çalışmaları gözlemle sınırlı kalmadı. 1929 tarihli haritası, "La Planète Mars" adıyla bilinir; Uluslararası Astronomi Birliği (IAU) Mars'ın albedo özellikleri, yani parlak ve koyu bölgeler için ilk standart adlandırmayı kurarken bu haritadaki 128 adı benimsedi. Mars üzerine yazdığı "La planète Mars, 1659-1929" (1930) adlı kitap ise üç yüzyıllık gözlem tarihini kapsayan kapsamlı bir çalışmadır.
Merkür ve Venüs
Antoniadi'nin Merkür çalışması da öncüydü, fakat hatalı bir varsayıma dayanıyordu. Gezegenin ilk kapsamlı haritasını çıkardı, ama Merkür'ün Güneş'e göre eşzamanlı döndüğünü, yani hep aynı yüzünü Güneş'e çevirdiğini varsaydı. Bu varsayım doğru çıkmadı ve haritayı geçersiz kıldı. Çalışmaları, Meudon'daki büyük teleskopla yapılan gözlemlere dayanan ve 1934'te yayımlanan "La Planète Mercure et la rotation des satellites" kitabında toplandı. Venüs için de gözlem yaptı; "Venüs'ün yarım evre görünümündeki bir anomali" üzerine bir yazısı vardır.
Antoniadi ölçeği
Bugün adının en çok anıldığı yer, görüş kalitesini anlatan beş basamaklı bir ölçektir. Astronomide "seeing" denen şey, Dünya atmosferindeki türbülansın gök cisminin görüntüsünü bulanıklaştırması, titreştirmesi ya da bozmasıdır. Işık, sıcaklık ve rüzgâr farklarıyla kıvrılan hava hücrelerinden geçtiği için teleskop kuramsal çözünürlüğüne ulaşamaz. Antoniadi ölçeği bu durumu şöyle derecelendirir:
- I: Mükemmel görüş, görüntüde titreşim yok.
- II: Hafif titreşim; arada birkaç saniyelik sakin anlar var.
- III: Orta; daha büyük hava titreşimleri görüntüyü bulanıklaştırıyor.
- IV: Kötü; görüntüde sürekli rahatsız edici dalgalanma var.
- V: Çok kötü; kaba bir çizim yapmaya bile yetecek kadar durağan değil.
Ölçek tersine işler: 1 en iyi, 5 en kötü koşuldur. Antoniadi bu ölçeği Fransa'daki gözlemevlerinde Mars'ı izlerken geliştirdi; bugün amatör astronomlar arasında yaygın olarak kullanılır.
Yazılar, satranç ve ödüller
Antoniadi çok yazan bir isimdi. Astrofizik Veri Sistemi'ne (ADS) göre astronomi, tarih ve mimarlık alanlarında yaklaşık 230 yayını var. Yazıları "L'Astronomie", "Astronomische Nachrichten" ve "Monthly Notices of the Royal Astronomical Society" gibi dergilerde çıktı. Gök bilimi dışında güçlü bir satranç oyuncusuydu: 1907'de Paris'te düzenlenen bir turnuvada Frank Marshall ile birlikte birinciliği paylaştı ve Savielly Tartakower'in önünde bitirdi.
Ödülleri arasında SAF'ın verdiği Jules Janssen Ödülü (1925), Fransız Bilimler Akademisi'nin 1926'da verdiği Guzman Ödülü (2.500 frank) ve 1932'de aynı akademinin verdiği La Caille Ödülü sayılır. Ölümünden sonra da adı gök cisimlerine verildi: 1970'te bir Ay krateri, 1973'te bir Mars krateri ve 1976'da Merkür'deki Antoniadi Dorsum adlı kıvrım sırtı onun adını taşır.
Kısaca
- 1 Mart 1870'te İstanbul'da doğdu, 10 Şubat 1944'te Paris'te öldü.
- 1909'da Meudon'daki 83 santimetrelik teleskopla Mars kanallarının göz yanılsaması olduğu sonucuna vardı.
- 1929 Mars haritasındaki 128 adı IAU'nun ilk standart adlandırmasına temel oldu.
- Merkür'ün ilk kapsamlı haritasını çıkardı, ama eşzamanlı dönme varsayımı yanlıştı.
- Geliştirdiği beş basamaklı ölçek bugün de görüş kalitesini anlatmak için kullanılır.






















