NASA Johnson Uzay Merkezi 65 yaşında: Merkür'den Artemis'e Houston'ın binaları dün ve bugün

Altmış beş yıl önce Houston'da cesur bir vizyon kök saldı: insanlı uzay uçuşlarına adanmış bir NASA merkezi. NASA'nın Johnson Uzay Merkezi, kuruluşundan bu yana ülkenin insanlı uzay uçuşu programına öncülük etmeye yardım ediyor ve Merkür Projesi'nden Artemis'e kadar görevleri destekliyor.

Johnson bugün NASA'nın İnsanlı Uzay Uçuşu Mükemmeliyet Merkezi olarak görev yapıyor ve çalışanları bir yenilik ve keşif Altın Çağı'nın başlamasına yardım ediyor. Johnson; Amerika'nın astronot birliğine, Görev Kontrol Merkezi'ne ve insanlığın uzaydaki en büyük başarılarından bazılarının arkasındaki ekiplere ev sahipliği yapıyor. NASA'nın insanlı uzay uçuşu programları geliştikçe Johnson bu çabaların en önünde kalmayı sürdürüyor.

Houston, Uluslararası Uzay İstasyonu operasyonlarını ve alçak Dünya yörüngesindeki ticari ortaklıkları ve varış noktalarını kapsayan NASA'nın Alçak Dünya Yörüngesi Programı'na ev sahipliği yapıyor. Alçak Dünya yörüngesinin ötesindeki görevler için Johnson, Ay Üssü Programı'nı ve Orion Programı'nı barındırırken NASA'nın İnsan Sağlığı ve Performansı Müdürlüğü ile İnsan Araştırmaları Programı, görevler Dünya'dan daha uzağa uzandıkça mürettebatın sağlığını ve performansını korumak için çalışıyor.

Merkezin hikâyesi 25 Mayıs 1961'de, Başkan John F. Kennedy'nin Kongre'nin ortak oturumunda yaptığı ve ülkeyi on yıl bitmeden Ay'a bir insan indirip onu sağ salim Dünya'ya geri getirme hedefine bağlayan konuşmasıyla başladı.

Amerika'nın insanlı uzay uçuşu programından sorumlu NASA Uzay Görev Grubu, astronotları Dünya yörüngesine yerleştirmek için zaten Merkür Projesi üzerinde çalışıyordu; ancak insanlı Ay inişi görevinin de eklenmesiyle kısa sürede Virginia, Hampton'daki NASA Langley Araştırma Merkezi'ndeki tesislerine sığmaz oldu. Ajans, insanlı uzay uçuşlarına adanmış bir saha merkezine ihtiyaç duyduğuna karar verdi ve ülkenin dört bir yanındaki birçok yeri değerlendirdikten sonra 19 Eylül 1961'de yeni İnsanlı Uzay Aracı Merkezi'nin Teksas, Houston yakınlarında kurulacağını duyurdu. Ajans merkezi 1 Kasım 1961'de kurdu ve inşaat 1962'de başladı. Merkez 1973'te, Amerika'nın uzay programını kuruluşundan itibaren ateşli biçimde desteklediği için Başkan Johnson'ın onuruna resmen NASA'nın Lyndon B. Johnson Uzay Merkezi oldu.

İnsanlı Uzay Aracı Merkezi'nden Johnson Uzay Merkezi'ne

İnsanlı Uzay Aracı Merkezi resmen 1 Kasım 1961'de açıldı ve Clear Lake'teki sahada inşaat sürerken çalışanlar güneydoğu Houston'daki 13 kiralık binada çalıştı. Tasarım aşaması altı ay, ilk binaların inşaatı 18 ay sürdü; ilk çalışanlar 1963'ün sonlarında yeni sahaya taşındı.

On yıllar içinde bina sayısı, yeni uzay uçuşu programlarının ihtiyaçlarını karşılamak için arttı ve artmayı sürdürüyor.

Proje Yönetim Binası

Dokuz katlı Proje Yönetim Binası'nın inşaatı 5 Aralık 1962'de başladı ve 15 Mart 1964'te tamamlandı. Merkezin ilk direktörü Robert Gilruth, 5 Mart 1964'te o dönem Bina 2 olarak bilinen yapının en üst katındaki ofisine taşındı. Bina, 30 Haziran 1974'te ilk adı Bina 1 olan Halkla İlişkiler Binası ile numaralarını değiştirdi.

Nötr yüzerlikle uzay yürüyüşü eğitimi

Uzay yürüyüşü eğitiminde nötr yüzerlik kullanımı 1966'da Gemini XII göreviyle başladı. 1967'de işçiler astronot eğitimi için Su Daldırma Tesisi adı verilen, yerden yüksek, dairesel bir havuz kurdu; bu havuz Apollo ve mekik öncesi uzay yürüyüşü eğitimlerini destekledi. Uzay mekiğinin yük bölmesinin daha büyük boyutuna uyum sağlamak için uzay yürüyüşü eğitimi 1980'de Ağırlıksız Ortam Eğitim Tesisi'ne taşındı. Astronotlar mekik uzay yürüyüşü eğitimlerinin neredeyse tamamı için 1997'ye kadar bu tesisi kullandı; o yıl Sonny Carter Eğitim Merkezi'ndeki Nötr Yüzerlik Laboratuvarı hem mekik hem uzay istasyonu eğitimleri, hem de gelecekteki uzay giysilerinin ve Ay yüzeyi faaliyetlerinin denenmesi için hizmete girdi.

Ay Örnekleri Kabul Laboratuvarı (Bina 37)

Olası Ay mikroorganizmalarından kaynaklanabilecek herhangi bir geri bulaşmayı önlemek için NASA, Bina 37'de Ay Örnekleri Kabul Laboratuvarı'nı tasarladı. İnşaat Ağustos 1966'da başladı; ilk çalışanlar Haziran 1967'de ofislerine taşındı. Apollo 11, 12 ve 14 astronotları uçuş sonrası üç haftalık karantinalarını bu laboratuvarda tamamladı; çeşitli laboratuvarlardaki bilim insanları da bütün Apollo görevlerinin getirdiği Ay örneklerini burada inceledi.

Apollo programının ardından Yaşam Bilimleri bölümü ve laboratuvarları binaya taşındı ve 2017'de başka bir yere geçene kadar burada kaldı. Bina 37'nin yıkılmasının ardından 2026'da açılan Ay Örnekleri Kabul Parkı, laboratuvarın tarihini onurlandırıyor.

Uzay aracı maket eğitim tesisleri (Bina 9)

Bina 9'un inşaatı Aralık 1965'te başladı ve Mart 1967'de bitti. Bina başlangıçta Teknik Hizmetler Tesisi'ni barındırıyordu. Nisan 1969'da işçiler binanın bir bölümünü, Apollo 11 astronotlarının kullandığı, bir Ay Modülü maketiyle tamamlanmış yapay bir Ay yüzeyi sahnesine dönüştürdü. Uzay mekiği programını desteklemek için işçiler Eylül 1974'te Maket ve Entegrasyon Laboratuvarı'nı barındıran bir ek bölümü tamamladı. 135 mekik görevinin tamamındaki astronotlar eğitim için bu maketleri kullandı. Binanın kuzeybatı tarafına 1986'da başlanan bir ek 1988'de tamamlandı. Bu ek bölüme Freedom Uzay İstasyonu'nun, daha sonra da Uluslararası Uzay İstasyonu'nun maketleri yerleştirildi ve bina Uzay Aracı Maket Tesisi olarak yeniden adlandırıldı. Tesis bugün NASA'nın Orion uzay aracının eğitim maketlerini, ticari maketleri ve kısaca ARGOS olarak bilinen Aktif Tepkili Yerçekimi Dengeleme Sistemi'ni de barındırıyor.

Görev Benzetim ve Eğitim Tesisi (Bina 5)

Görev Benzetim ve Eğitim Tesisi olan Bina 5'in inşaatı Nisan 1965'te tamamlandı ve bina Haziran 1965'teki Gemini IV'ten başlayarak görevleri desteklemeye başladı. Bina başlangıçta Gemini uzay aracı simülatörünü ve bir Gemini öteleme ve kenetlenme simülatörünü barındırıyordu. Komuta modülü ve Ay modülü simülatörleri de dahil olmak üzere Apollo programı simülatörleri Aralık 1965'te gelmeye başladı. 1967 ile 1978 arasında astronotlar uzay yürüyüşü eğitimi için Su Daldırma Tesisi'ni kullandı. 1970'lerin başında bina ayrıca Skylab'in bileşenlerinin tam boyutlu, yüksek doğruluklu eğitim düzeneklerini ve simülatörlerini barındırdı; dokuz Skylab astronotunun tamamı görev eğitimi için bunları kullandı. 1970'lerin sonunda tesis, sabit tabanlı ve hareketli tabanlı simülatörlerin eklenmesiyle uzay mekiği programını desteklemek için büyük bir yenilemeden geçti. 1991'de tamamlanan Uzay İstasyonu Eğitim Tesisi eki önce Freedom Uzay İstasyonu'nun, şimdi de Uluslararası Uzay İstasyonu'nun mürettebat eğitimini destekledi; ekte Orion ve Starliner simülatörleri de bulunuyor.

Görev Kontrol Merkezi

Görev Kontrol Merkezi'ni barındıran Bina 30'un inşaatı Haziran 1963'te başladı ve Kasım 1964'te bitti; teknisyenler gerçek zamanlı bilgisayarı Nisan 1964'te kurdu ve ilk çalışanlar iki ay sonra taşındı. Merkez başlangıçta Gemini ve Apollo görevlerini ve benzetimlerini desteklemek için iki görev operasyonları kontrol odası barındırıyordu. Ocak 1965'e gelindiğinde merkez, insansız Gemini 2 görevini ve insanlı Gemini 3 görevini uçuşu izleme kipinde takip etti.

Haziran 1965'te Houston, Gemini IV'ün tam denetimini üstlendi ve o günden bu yana NASA'nın bütün insanlı uzay uçuşu görevlerini yönetti. Kontrol merkezi, yaklaşan uzay mekiği uçuşlarını desteklemek için 1970'lerin ortasında bilgisayar sistemlerinde büyük bir yükseltmeden geçti. 4 Nisan 2011'de bina, insanlı uzay uçuşu kontrolünde bugün hâlâ kullanılan kavramları yaratan kişinin onuruna Christopher C. Kraft, Jr. Görev Kontrol Merkezi olarak yeniden adlandırıldı. Kontrol merkezi, uzay istasyonunu günün her saatinde ve insanları Ay'a geri götüren Artemis görevlerini desteklemeyi sürdürüyor.