Robert Charroux

Robert Charroux kimdir?

Robert Charroux, gerçek adıyla Robert Joseph Grugeau (7 Nisan 1909, Payroux, Vienne – 24 Haziran 1978, Charroux, Vienne), "eski astronotlar" iddiasının öncülerinden sayılan Fransız gazeteci ve yazardır. Eski astronotlar iddiası, uzaylıların tarih öncesi çağlarda ya da antik dönemde Dünya'ya gelip insanlarla temas kurduğunu, uygarlığı da onların getirdiğini öne sürer. Charroux bu fikri 1963'ten ölümüne kadar yazdığı bir dizi popüler kitapla Fransa'da ve çevirileri aracılığıyla dünyada yaydı. Arkeologlar ve tarihçiler onun eserlerini sözde tarih (tarih görünümünde olup kanıtlarla desteklenmeyen anlatı) olarak niteler; kitaplarındaki ırkçı görüşler de ayrıca eleştirilir.

Uzay Gündem'de Charroux'yu, bir bilimkurgu yazarı olarak değil, "piramitleri uzaylılar mı yaptı?" sorusunun popüler kültürde nasıl doğduğunu anlamak için ele alıyoruz. Bu iddiaların bütününe bilimin verdiği cevaplar için Antik astronot iddiaları: Piramitleri uzaylılar mı yaptı? sayfasına bakabilirsiniz.

Hayatı: postaneden hazine avcılığına

Robert Grugeau, babasının müdürü olduğu Payroux postanesinde doğdu. Civray'deki kolejde okuduktan sonra bir yandan Fransız posta idaresinde (PTT) çalıştı, bir yandan da gazeteciliğe başladı. Nisan 1930'da Yvette Bernuchot ile evlendi; Yvette, ilerleyen yıllarda çalışmalarının en önemli yardımcısı oldu.

Yazarlığa kurguyla girdi. 1942-1946 arasında, Vienne bölgesindeki bir köyün adından aldığı Saint-Saviol takma adıyla sekiz roman yayımladı. Sonra çizgi roman senaryolarına yöneldi: 1948'de, haftalık Mon Journal dergisinde yayımlanan, atom enerjisiyle çalışan süper kahraman Atomas'ı yarattı. Aynı dergi için "Profesör Barthélemy'nin Uçan Adası" adlı bir bilimkurgu macerasını tefrika olarak yazdı. Bölgedeki küçük Charroux kasabasının adını ilk kez 1942'de bir öyküde takma ad olarak kullandı; bu ad 1962'den itibaren kalıcı imzası oldu.

İkinci Dünya Savaşı'nda Fransız ulusal müzeleri tarafından, işgal sırasında kamu koleksiyonlarının boşaltılmasına yardım etmekle görevlendirildi; Ekim 1944'ten bir yıl boyunca Verteuil Şatosu'ndaki eser deposunun şefliğini yaptı. Savaştan sonra Paris'te serbest gazetecilik yaptı, 1947'den itibaren foto muhabiri olarak çalıştı. Bu yıllarda Charroux kasabasının 16. yüzyıldan kalma kapalı çarşısının yıkılmaktan kurtarılmasında rol oynadı.

1950'lerde eşiyle birlikte bir hazine avcıları kulübü kurdu ve uzun yıllar başkanlığını yaptı. Rennes-le-Château köyünde bir rahibin gizli hazine bulduğu söylentisinin peşine düştü; 1958'de eşi ve kulüp üyesi Denise Carvenne ile köyü ve kilisesini metal dedektörüyle taradı. 1962'de Fayard yayınevinden çıkan Trésors du monde enterrés, emmurés, engloutis (Gömülü, Duvarlara Örülü, Batık Dünya Hazineleri), 250'yi aşkın hazineyi sıralayan kitabıyla ilk büyük satış başarısını elde etti.

Eski astronotlar kitapları

Charroux'nun asıl ününü getiren dizi, 1963'te Robert Laffont yayınevinden çıkan kalın bir kitapla başladı: Histoire inconnue des hommes depuis cent mille ans (İnsanlığın Yüz Bin Yıllık Bilinmeyen Tarihi). Kitap, Louis Pauwels ile Jacques Bergier'nin 1960 tarihli Le Matin des magiciens (Büyücülerin Sabahı) adlı eserinin açtığı "fantastik gerçekçilik" akımının izinden gidiyordu. Ardından Le Livre des secrets trahis (İhanete Uğramış Sırlar Kitabı), Le Livre des maîtres du monde (1967), Le Livre du mystérieux inconnu (1969), Le Livre des mondes oubliés (Unutulmuş Dünyalar Kitabı), Le Livre du passé mystérieux (1973), L'Énigme des Andes (1974) ve Archives des autres mondes (1977) geldi. Bu kitaplar yazarın sağlığında İngilizceye, İspanyolcaya ve İtalyancaya çevrildi.

Kitaplarının yapısı benzerdir: kısa, birbirinden bağımsız bölümlerde antik yapılar, kaya resimleri, efsaneler ve kutsal metinler, eski çağlarda ileri bir teknolojinin ya da Dünya dışından gelen ziyaretçilerin "kanıtı" olarak yeniden yorumlanır. Charroux bu yorumların, "resmî bilimin" insanlıktan sakladığı bir gerçeği ortaya çıkardığını savunuyordu.

İddialardan örnekler

• Glozel: Fransa'da 1924'te bulunan ve tarihlendirmesi bilim çevrelerince reddedilen sözde tarih öncesi kalıntıların gerçek olduğunu savundu. Bunları And Dağları'ndaki Tiwanaku (Tiahuanaco) uygarlığıyla ilişkilendirdi ve Tiwanaku'yu en az 10 bin yıl öncesine yerleştirdi; oysa site çok daha genç bir döneme aittir.
• Proxima Centauri'den mektuplar: 1964'te, Güneş'e en yakın yıldız olan Proxima Centauri'nin çevresinde döndüğü söylenen "Baavi" adlı bir gezegenden mektuplar aldığını yazdı ve bunları kitabına aldı. Ummo adlı bir başka hayalî gezegen hakkındaki ufolojik söylenceleri de aktardı.
• Ica taşları: Nisan 1973'te Peru'daki Ica'da, üzerinde dinozor avı ve kalp nakli gibi sahneler kazılı taşları inceledi ve gerçek olduklarını savundu. Fransız şüpheci Henri Broch'a göre taşlar, yerel zanaatkârların turistlere satmak için yaptığı bir aldatmacadır.
• Evrimin reddi: İnsanın evrimleşmediğini, aksine geçmişte daha üstün olup gerilediğini; Atlantis ve Mu kıtalarının gerçek olduğunu ve ilk insanların uzaylı olduğunu öne sürdü.

Bilim ne diyor?

Charroux'nun eski astronotlar kuramına ilk kapsamlı bilimsel cevaplardan birini Fransız arkeolog Jean-Pierre Adam verdi. Adam, 1975'te yayımlanan L'archéologie devant l'imposture (Sahtekârlık Karşısında Arkeoloji) kitabında Charroux'yu açıkça sahtekârlıkla suçladı. Arkeologların genel itirazı şudur: Bu kitaplarda örnek gösterilen yapılar, döneminin araçları ve iş gücüyle yapılabilecek eserlerdir; "açıklanamaz" denen buluntuların önemli bir kısmı ise Glozel ve Ica örneklerinde olduğu gibi ya yanlış tarihlendirilmiş ya da sahtedir. Yeryüzü dışından gelen bir uygarlığa ait tek bir eser, malzeme ya da teknoloji izi bugüne kadar bulunmadı.

Charroux'yu öteki eski astronot yazarlarından ayıran bir başka özellik, kitaplarındaki ırkçılıktır. Fransız arkeolog Jean-Loïc Le Quellec'in de vurguladığı gibi Charroux, İzlanda ile Grönland arasında yer aldığını iddia ettiği "Hiperborea"dan gelen sarışın ve mavi gözlü bir beyaz ırkın uzaylı kökenli olduğunu ve bir zamanlar bütün dünyaya hükmettiğini yazdı. Bu görüşler, yazar Miguel Serrano'nun eserleri gibi ezoterik Nazizm akımlarını da etkiledi.

Gerçek bilimin Dünya dışı yaşamı nasıl aradığını merak ediyorsanız Dünya dışı yaşam arayışı sayfası, Charroux'nun hayal ettiği gizemli mektupların aksine radyo teleskoplarla ve uzay gözlemevleriyle yürüyen sınanabilir yöntemleri anlatır.

Ödülleri

Charroux'nun edebiyat ya da bilim alanında bir ödül aldığına dair kaynaklarda kayıt yoktur. Tanınırlığı ödüllerden değil, kitaplarının satışından ve basındaki ilgiden geldi. 1960'larda ve 1970'lerde kendini atlet, dalgıç, hazine avcısı, gezgin, gazeteci, arkeolog ve Fransız radyosu RTF'deki esrarengiz olaylar programı Club de l'Insolite'in yapımcısı olarak tanıtıyordu. Tarihçi Philippe Chassaigne, Charroux'nun 1960'ların hâlâ büyük ölçüde kırsal Fransa'sındaki başarısını, kendini toprağa bağlı bir taşralı gibi sunmasına bağlar.

Etkisi: Von Däniken ve Tenten

Charroux'nun en büyük etkisi, eski astronotlar fikrini dünya çapında bir akıma dönüştüren İsviçreli yazar Erich von Däniken üzerinde görülür. Von Däniken'in 1968'de Almanca yayımlanan Tanrıların Arabaları kitabındaki "kanıt" kataloğu, Charroux'nun ortaya koyduğu listeye çok benzer. Charroux'nun yayıncısı Mart 1968'de intihal gerekçesiyle Von Däniken'in yayıncısına başvurdu; sonuçta Tanrıların Arabaları ve devam kitabı Return to the Stars'ın sonraki baskılarında Charroux kaynakçada anılmaya başladı. Kimi araştırmacılar ise iki yazarın da asıl esin kaynağının Pauwels ile Bergier'nin kitabı olduğunu düşünür.

Çizgi roman dünyasına da dokundu. Belçikalı çizer Hergé, Le Livre des secrets trahis'yi okumuş ve kayıp uygarlıkların Dünya dışı kökenli olabileceği fikrini 1968'de yayımlanan Vol 714 pour Sydney (Sidney'e 714 Sefer Sayılı Uçuş) albümünde kullanmıştır. Hergé'nin uzay yolculuğunu konu alan Ay albümleri için Tenten Ay'da sayfasına bakabilirsiniz.

Charroux, masraflarını kendi cebinden karşıladığı araştırma gezilerinden birinden döndükten sonra, 24 Haziran 1978'de Charroux'da yorgunluktan öldü. Ölümünden birkaç gün önce mezarına dikilmesi için bir menhir (dikilitaş) getirtmişti; bugün kasaba mezarlığında bu taşın altında yatıyor. Yazılarından derlenen Le Livre de ses Livres 1985'te ölümünden sonra yayımlandı. Eski astronotlar anlatısının günümüzdeki uzantıları için Graham Hancock'un Tanrıların Parmak İzleri sayfası da bu çizginin nereye vardığını gösteriyor.