Kara Delikten Gelen Ölüm (Neil deGrasse Tyson): özeti ve bilimi
Neil deGrasse Tyson'ın 2007 tarihli derlemesi: Natural History dergisindeki kozmik denemeler, kara delikler ve bilimsel düşünme. Özeti, bilimi ve okuma rehberi.
- Tür
- Bilim kitabı
- Yazar
- Neil deGrasse Tyson
- İlk yayın yılı
- 2007
- Sayfa
- 384
Kara Delikten Gelen Ölüm (özgün adı Death by Black Hole: And Other Cosmic Quandaries), astrofizikçi Neil deGrasse Tyson'ın 2007'de W. W. Norton & Company yayınevinden çıkan popüler bilim kitabıdır. Kitap tek bir konuyu işleyen bir anlatı değil, bir derlemedir: Tyson'ın 1995-2005 arasında Natural History dergisinde yayımlanan, en çok sevilen yazılarından oluşur. İlk baskı 384 ciltli sayfadır.
Bu yüzden kitabı baştan sona okumak zorunda değilsiniz. Her yazı kendi içinde tamamlanır; bir akşam bir yazı okuyup bırakabilir, sonra istediğiniz yerden devam edebilirsiniz. Konular geniş bir yelpazeye yayılır: bilginin nasıl elde edildiğinden yaşamın evrendeki yerine, bilimin kültürle ve dinle ilişkisine kadar. Kitabın adını, kara deliğe düşmenin sonuçlarını anlatan başlık yazısı verir.
Kitabın özeti
Kitap yedi bölüme ayrılır: Bilginin Doğası, Doğanın Bilgisi, Doğanın Yolları ve Araçları, Hayatın Anlamı, Evren Kötüleştiğinde, Bilim ve Kültür ile Bilim ve Tanrı. Bölüm adlarını özgün adlardan kendim çevirdim. Her bölümün içinde birkaç bağımsız yazı bulunur. Bir bilim kitabında "özet" doğrusal bir olay örgüsü değil, ana fikirlerin dizisidir; bu yüzden aşağıda önce ilk bölümün yazılarını, sonra kitabın geneline yayılan bazı temaları aktarıyorum.
Birinci bölümün beş yazısı bilimsel düşüncenin temelini kurar. "Coming to Our Senses" (Duyularımıza gelmek) yazısı, beş duyunun aletlerle genişletilmesinin bilimi nasıl ilerlettiğini anlatır; örneğin gece görüş gözlükleri, yakın kızılötesi ışığı görünür ışığa çevirerek gece yaşayan hayvanların gözlemini kolaylaştırır. "On Earth as in the Heavens" yazısı, yeryüzünde geçerli olan fizik kurallarının Güneş'te ve öteki gezegenlerde de geçerli olduğunun nasıl anlaşıldığını, yani fiziğin nasıl yerel olmaktan çıkıp evrensel olduğunu işler. "Seeing Isn't Believing", az kanıttan genelleme yapmanın tuzaklarını gösterir; Dünya'nın yuvarlak olduğunu bildiğimiz hâlde küçük bir bölgesinden bakınca düz görünmesi bunun örneğidir. "The Information Trap", aynı olaya farklı ölçeklerde bakınca farklı yasaların öne çıktığını, büyük ölçekte klasik mekanik, küçük ölçekte kuantum mekaniğinin geçerli olduğunu anlatır. "Stick-in-the-Mud Science" ise toprağa çakılmış bir çubuğun gölgesini izleyerek yapılabilecek basit gözlemleri anlatır; kuzey yarımkürede gün boyunca gölgenin saat yönünde yarım daire çizmesi bir örnektir.
Kitabın geneline yayılan fikirler ise şöyle özetlenebilir. Birincisi, başlık yazısının kara delik anlatımıdır: Tyson'ın bu başlıkla yaptığı anlatım, spagettileşme adıyla bilinen gelgit etkisini açıklayan yalın bir örnek olarak anılır. İkincisi, bilimin kültür ve inançla ilişkisidir. Tyson, 1054'te görülen ve kalıntısı bugün Yengeç Bulutsusu olan süpernovayı, din, felsefe ve insanların gök olaylarını yorumlama biçimi arasındaki bağı göstermek için kullanır. Kitabın geri kalan bölümlerinin tek tek yazılarını burada ayrıntılandırmıyorum; bu bölümleri yalnızca yukarıdaki bölüm adlarıyla anıyorum.
Yazar ve yazıldığı dönem
Neil deGrasse Tyson, 5 Ekim 1958'de Manhattan'da doğdu. Lisansını Harvard'da fizikle (1980), yüksek lisansını Texas Üniversitesi Austin'de astronomiyle (1983), doktorasını Columbia Üniversitesi'nde astrofizikle (1991) tamamladı. 1996'dan beri New York'taki Hayden Planetaryumu'nun müdürüdür; 2000'de biten 210 milyon dolarlık yenileme çalışmasını yönetti ve 1997'de Amerikan Doğa Tarihi Müzesi'nin astrofizik bölümünü kurdu.
Natural History dergisindeki "Universe" köşesini 1995-2005 arasında yazdı. Bu kitap, o on yılın en çok okunan yazılarından yapılmış bir seçkidir. Tyson ayrıca 2014'te yayımlanan Kozmos: Bir Uzay-Zaman Serüveni dizisinin sunucusudur ve 2009'dan beri StarTalk programını yürütür. Plüton'un gezegen sayılmaması tartışmasında da öne çıkmış bir isimdir: Plüton'un 2006'da Uluslararası Astronomi Birliği tarafından cüce gezegen olarak yeniden sınıflandırılmasından önce de bu görüşü savunuyordu (ayrıntı için Plüton sayfası).
Kitap, Tyson'ın kitap listesinde Origins (Kökenler) kitabından sonra, The Pluto Files kitabından önce gelir. Bu iki kitap arasında yer alan derleme, tek bir temaya odaklanmak yerine Tyson'ın dergi yazarlığı döneminin geniş ilgi alanını bir arada sunar.
Kitaptaki bilim: kara delikler ve gelgit kuvvetleri
NASA'nın tanımıyla kara delik, öyle yoğun bir cisimdir ki olay ufku denen sınırın hemen içinde kütleçekimi o kadar güçlüdür ki ışık bile kaçamaz. Olay ufku katı bir yüzey değil, geri dönüşü olmayan bir sınırdır. Kara delikler büyük yıldızların yakıtı tükenip süpernova olarak patlamasıyla oluşan yıldız kütleli kara delikler ve çoğu büyük gökadanın merkezinde duran süper kütleli kara delikler diye iki ana gruba ayrılır. Samanyolu'nun merkezindeki Sagittarius A*'nın kütlesi Güneş'in yaklaşık 4 milyon katıdır. Bilinen en yakın kara delik olan Gaia BH1 ise yaklaşık 1.500 ışık yılı uzaktadır.
Kara delikler ışık yaymadığı için, çevrelerindeki maddenin davranışından anlaşılırlar: ısınan madde X ışını yayar, yakındaki yıldızların yörüngeleri değişir, kütleçekim dalgaları ve kütleçekimsel merceklenme de ipucu verir.
Kitabın başlık yazısının konusu olan spagettileşme ise, çok güçlü ve düzgün olmayan bir kütleçekim alanında cismin dikey olarak uzayıp yatay olarak sıkışmasıdır. Sebebi gelgit kuvvetidir: cismin kara deliğe yakın ucu uzak ucundan daha güçlü çekilir. Önemli bir ayrıntı kara deliğin boyutuna bağlıdır. Süper kütleli kara deliklerde bu kuvvetler olay ufkunun içinde belirginleşir, yani düşen kişi ufku önce sağ salim geçebilir; yıldız kütleli kara deliklerde ise gelgit kuvvetleri ufka varmadan cismi parçalar. Terimi geniş kitlelere duyuran isim Stephen Hawking'dir; Zamanın Kısa Tarihi kitabında (1988) kara deliğe düşen hayali bir astronotun spagetti gibi uzatıldığını anlatmıştır. Hawking'in kitabını merak edenler için Kara Delikler ve Bebek Evrenler iyi bir tamamlayıcıdır.
Kara deliklerin yalnızca kuramsal olmadığı da bugün biliniyor: Event Horizon Telescope, 2017'de topladığı verilerle M87 gökadasının merkezindeki kara deliğin işlenmiş görüntüsünü 10 Nisan 2019'da yayımladı. Bu görüntü kitap yazıldığında hayal bile edilemeyen bir şeydi; kitabın yazıları 2005'te son bulmuştu.
Kitaptaki süpernova örneği bilimle doğrudan bağlantılıdır. Süpernova, bir yıldızın yaşamının sonunda geçirdiği patlamadır; 1054'teki olayın kalıntısı bugün Yengeç Bulutsusu olarak izlenir. Kalıntı, Hubble Uzay Teleskobu'yla görünür ışıkta da görüntülenmiştir.
Bugünün gözüyle okumak. Yazılar 1995-2005 arasında kaleme alındığı için kitapta yer alan bazı bilgiler eskimiş olabilir: Plüton 2006'da cüce gezegen sayıldı, kara delik görüntüleri 2019'dan sonra mümkün oldu ve yakın kara delik keşifleri sürüyor. Bu yüzden kitabı güncel bir ansiklopedi gibi değil, bilimsel düşünmeyi örneklerle anlatan bir seçki olarak okumak daha doğrudur. Güncel bilgi için sitemizdeki ilgili cüce gezegenler ve kara delik sayfalarına bakabilirsiniz.
Etkisi ve ödülleri
Kitap, 30 Ocak 2007'de The Daily Show with Jon Stewart programında tanıtıldı. Kitabın kendisi için doğrulanabilir bir ödül bulunmuyor. Tyson'ın kendisi ise NASA Üstün Kamu Hizmeti Madalyası'nı (2004) ve Ulusal Bilimler Akademisi Kamu Refahı Madalyası'nı (2015) almıştır; ikisi de bilimi halka anlatma çabası için verilmiştir.
Kitabın değeri, tek bir keşfi ya da kuramı değil, bilimle düşünmenin nasıl bir şey olduğunu göstermesindedir. Yazıların derginin okuruna, yani uzmanlık gerektirmeyen ama meraklı bir kitleye göre yazılmış olması, kitabı hâlâ okunur kılar.
Uyarlamaları
Kitabın film ya da dizi uyarlaması yoktur. Tyson'ın bilimi görsel olarak anlattığı çalışmalara ilgi duyanlar için Kozmos: Bir Uzay-Zaman Serüveni ve bu seriyi öteki Kozmos belgeselleriyle birlikte ele alan izleme sırası sayfamız iyi bir başlangıçtır.
Kimlere uygun, nereden başlanır?
Kara Delikten Gelen Ölüm, matematiğe dayanmadan evreni merak eden herkes için yazılmıştır. Yazılar bağımsız olduğundan hangi sırayla okuyacağınız size kalmış. Başlangıç olarak ilk bölümün beş yazısı, bilimsel düşünmeyi sade örneklerle anlattığı için iyi bir giriştir; kara delikler ilginizi çekiyorsa başlık yazısına doğrudan atlayabilirsiniz.
Daha kısa bir Tyson kitabı arıyorsanız Acelesi Olanlar İçin Astrofizik, kara delikleri daha teknik ama yine de okunabilir biçimde anlatan bir kitap için Hawking'in yukarıda anılan kitabı uygundur. Kara delikleri daha ayrıntılı öğrenmek için sitemizdeki Kara delikler: genel göreliliğin en uç sonucu sayfası ve M87* sayfası da yardımcı olur.




















