Mars'ın kuzey kutup kraterlerindeki buz, çevredeki mevsimlik kırağıyla birlikte değişiyor
Arizona State Üniversitesi öncülüğündeki ekip, HiRISE'ın yaklaşık bir Mars on yılı boyunca çektiği görüntülerle kuzey kutup başlığındaki 36 kraterin 32'sinde parlak buz birikintilerinin değiştiğini gösterdi.

Mars'ın kuzey kutup başlığına düşmüş küçük çarpma kraterlerinin tabanındaki parlak buz birikintileri durağan değil. Journal of Geophysical Research: Planets dergisinin Ekim 2026 sayısında yayımlanan çalışmada, Arizona State Üniversitesi Dünya ve Uzay Keşfi Okulu'ndan G. K. Shore liderliğindeki ekip, incelenen 36 kraterden 32'sinde bu birikintilerin zaman içinde değiştiğini, yalnızca dördünde belirgin bir değişiklik görülmediğini bildirdi. Değişimlerin, kraterin dışındaki mevsimlik kırağı koşullarıyla bağlantılı olduğu ortaya çıktı.
Çalışmaya Almanya Havacılık ve Uzay Merkezi (DLR) Uzay Araştırmaları Enstitüsü, Arizona Üniversitesi Ay ve Gezegen Laboratuvarı, ABD Jeoloji Araştırmaları Kurumu (USGS), SETI Enstitüsü ve Colorado Üniversitesi'nden araştırmacılar da katıldı.
Kutup başlığı bir iklim arşivi
Mars'ın kuzey kutbunda, üst üste binmiş buz ve toz katmanlarından oluşan kuzey kutup katmanlı birikintileri yer alıyor. Bu katmanlar gezegenin geçmiş iklimine dair bir kayıt saklıyor. Kalıcı kuzey kutup başlığı ise genellikle bu katmanlı yapının en üst tabakası sayılıyor. Araştırmacılara göre en üst tabakanın kütle dengesini, yani ne kadar buz kazanıp kaybettiğini anlamak, alttaki katmanlara gömülü iklim kaydını çözmeye yardım edebilir.
NASA'ya göre kalıcı kuzey kutup başlığı yaklaşık bir milyon kilometrekarelik alanıyla Mars'ın en genç oluşumlarından biri ve yüzeyinde bilinen çarpma kraterlerinin sayısı çok az. Bilinen en büyüklerinden biri yaklaşık 80 metre çapında. Krater azlığı, yüzeyin buzun birikmesi ya da kaybolmasıyla çok hızlı yenilendiğine işaret ediyor. HiRISE ekibinin değerlendirmesine göre bu buz başlığının yaşı yalnızca 10.000 yıl dolayında olabilir.
Kraterler neden önemli?
Kutup başlığındaki kraterler, çevrelerindeki arazi buz örtüsünü büyük ölçüde yitirmiş olsa bile tabanlarında parlak buz barındırabiliyor. HiRISE ekibi, bu buzun krater duvarlarının gölgesi sayesinde aşınmaktan korunuyor olabileceğini belirtiyor. Bu nedenle krater içlerindeki kütle değişimini izlemek, başlığın en üst tabakasının nasıl davrandığına dair kritik bilgi sağlayabilir.
Krater içi buzun durağan olmadığı daha önce de görülmüştü. NASA'nın 2020'de yayımladığı bir HiRISE görüntü dizisi, kuzey kutup başlığındaki bir kraterin tabanındaki buz birikintisinin 2008 ile 2019 arasında yıldan yıla küçülüp büyüdüğünü, biçim ve doku değiştirdiğini gösteriyordu. Yeni çalışma bu gözlemi tek bir kraterden onlarca krateri kapsayan sistemli bir taramaya taşıyor.
Yaklaşık bir Mars on yılı
Ekip, NASA'nın 2005'te fırlatılan Mars Reconnaissance Orbiter aracındaki HiRISE kamerasının yaklaşık bir Mars on yılına yayılan görüntülerini kullandı. Bir Mars yılı 687 Dünya günü sürdüğü için bu, yaklaşık 19 Dünya yılına karşılık geliyor. Arizona Üniversitesi'nin işlettiği HiRISE, kutup bölgesinde piksel başına yaklaşık 32 santimetre çözünürlükle görüntü alabiliyor; bu da yaklaşık bir metrelik nesnelerin seçilebilmesini sağlıyor.
Araştırmacılar 36 küçük kraterin tabanındaki parlak birikintileri farklı yıllarda karşılaştırdı. 32 kraterde bir Mars on yılına kadar uzanan aralıklarda değişim saptandı. Bu değişkenliğin, kraterin hemen dışındaki kırağı koşullarıyla ilişkili olduğu görüldü. Bu da mevsimlik kırağı döngüsü ile krater içindeki uzun vadeli buz dengesi arasında bir bağ bulunduğunu gösteriyor. Ekip, krater içlerinin davranışına yerel mevsimlik kırağının hâkim olduğu sonucuna varıyor.
Sırada ne var?
Bulgular, kutup başlığındaki küçük ölçekli buz değişimlerinin bütün başlığa yayılan tek bir eğilimle değil, her kraterin yakın çevresindeki koşullarla şekillendiğini düşündürüyor. Bu, kutup katmanlarındaki iklim kaydını yorumlarken yerel etkilerin hesaba katılması gerektiği anlamına gelebilir.
Çalışma kendini 32 kraterdeki gözlemsel eğilimlerin bir dökümü olarak tanımlıyor. Değişimlerin fiziksel nedenlerini ayrıntılı biçimde açıklamak ve kraterlerin uzun vadede buz kazanıp kazanmadığını kesinleştirmek için bu gözlemlerin modellerle ve HiRISE'ın sonraki yıllardaki görüntüleriyle sınanması gerekiyor.
Bu haberi nasıl buldunuz?
İlk oyu siz verin





















