Küçük Halter Bulutsusu'nun temel sayıları

- Veri kaynağı
- NASA ve Messier kataloğu verileri
- İnfografiğin yer aldığı yazı
- Yazıyı oku →
- İnfografikteki veriler
Verileri göster
Takımyıldız Perseus (Kahraman) Keşif 5 Eylül 1780 Görünür parlaklık 10,1 kadir Görünür boyut 2,7′ × 1,8′ Uzaklık 2.500 ışık yılı Merkez yıldız 15,9 kadir
Bu infografik ne anlatıyor?
Bu infografik, Küçük Halter Bulutsusu'nun takımyıldızını, keşif tarihini, parlaklığını, görünür boyutunu, uzaklığını ve merkez yıldızının parlaklığını gösteriyor.
- Takımyıldız: Perseus (Kahraman).
- Keşif: 5 Eylül 1780.
- Görünür parlaklık: 10,1 kadir.
- Görünür boyut: 2,7′ × 1,8′.
- Uzaklık: 2.500 ışık yılı.
- Merkez yıldız: 15,9 kadir.
Boyut satırı bulutsunun gökyüzünde uzun ve dar bir alan kapladığını gösterir: uzun kenarı 2,7′, kısa kenarı 1,8′ kadardır. İki kenar arasındaki fark 0,9′ olup uzun kenar kısa kenarın yaklaşık 1,5 katıdır.
Keşif ve uzaklık satırları ise bulutsunun hem eski hem uzak bir gökyüzü nesnesi olduğunu hatırlatır: 5 Eylül 1780'de bulunmuştur ve 2.500 ışık yılı uzaktadır. Takımyıldız satırı da nesneyi gökyüzünde nerede arayacağımızı söyler.
Parlaklık satırları arasında büyük bir fark vardır. Bulutsunun kendisi 10,1 kadirdir; merkez yıldız ise 15,9 kadirdir. İkisi arasında 5,8 kadir fark bulunur ve kadir ölçeğinde büyük sayı daha sönük demek olduğundan, merkezdeki yıldız bulutsunun toplam ışığından çok daha sönüktür.
Veriler NASA ve Messier kataloğuna dayanıyor. Bulutsunun ayrıntılı öyküsü için ilgili yazıya göz atabilirsiniz.
Bu verilerin arka planı
Küçük Halter Bulutsusu (M76, NGC 650/651), ömrünün sonuna gelen bir yıldızın savurduğu gaz kabuğudur. Adını Tilkicik'teki daha ünlü Halter Bulutsusu'na (M27) benzerliğinden alır; Messier listesindeki yalnızca dört gezegenimsi bulutsudan biridir, diğerleri M27, M57 ve M97'dir. Yapısı üç bileşenlidir: bize neredeyse kenardan görünen halka yaklaşık 42″ × 87″, ona dik doğrultuda uzanan loblar yaklaşık 157″ × 87″ boyutundadır; her şeyin çevresinde yaklaşık 290″ çapında soluk bir hale vardır.
Tablodaki sayıların kaynağa göre değişmesi normaldir. Gezegenimsi bulutsular ışıklarının büyük bölümünü, iki kez iyonlaşmış oksijenin yaydığı tek bir yeşil çizgide verir. Göz bu yeşile duyarlı olduğundan bulutsu gözle 10,1 kadir civarında görünür; fotoğrafta ise kaynakların çoğu yaklaşık 12 kadir verir.
Uzaklık daha zordur: geçmişte 1.700 ile 15.000 ışık yılı arasında tahminler yapılmıştır. Bugün en yaygın değer, 2002'de Phillips'in verdiği yaklaşık 2.500 ışık yılıdır (780 parsek); NASA ise Hubble sayfalarında 3.400 ışık yılı yazar. Uzaklık değişince gerçek boyut da aynı oranda değişir; 2.500 ışık yılı için bulutsunun uzun kenarı yaklaşık iki ışık yılıdır.
Sık sorulanlar
Merkez yıldız nedir?
Yaklaşık 15,9 kadir parlaklığında, çok sıcak bir beyaz cücedir.
Bulutsu çıplak gözle görülür mü?
Hayır. 10,1 kadir parlaklığıyla Messier kataloğunun en sönük nesneleri arasındadır.
Gökyüzünde nasıl bulunur?
Phi Persei (yaklaşık 4,06 kadir) iyi bir kılavuzdur: bulutsu bu yıldızın yaklaşık 1° kuzeyinde kalır. En iyi gözlem zamanı sonbaharın sonu ile kışın ilk aylarıdır.












