21 Kasım 2026, CumartesiAra

Uzay haberleri: fırlatmalar, gök olayları, uzay görevleri ve uzay bilimine dair Türkçe güncel gelişmeler

Halka Bulutsusu'nun gözlem tarihi

Halka Bulutsusu'nun gözlem tarihi
Veri kaynağı
ESA/Hubble, ESA/Webb
İnfografiğin yer aldığı yazı
Yazıyı oku →
İnfografikteki veriler
Verileri göster
1779Messier ve Darquier bulutsuyu buldu
1886Merkezdeki yıldız görüldü
2013Hubble 3B yapıyı gösterdi
2023Webb'in NIRCam ve MIRI görüntüsü

Bu infografik ne anlatıyor?

Bu infografik, Halka Bulutsusu'nun gözlem tarihindeki dört dönüm noktasını zaman sırasıyla gösteriyor: 1779, 1886, 2013 ve 2023.

  • 1779: Messier ve Darquier bulutsuyu buldu.
  • 1886: Merkezdeki yıldız görüldü.
  • 2013: Hubble bulutsunun üç boyutlu yapısını gösterdi.
  • 2023: Webb'in NIRCam ve MIRI görüntüsü yayımlandı.

Satırlar arasındaki aralıklar eşit değil. Bulutsunun bulunmasından merkezdeki yıldızın görülmesine 107 yıl, oradan Hubble'ın üç boyutlu yapıyı göstermesine 127 yıl geçmiş. Hubble'dan Webb'e ise yalnızca 10 yıl var. İlk keşiften Webb görüntüsüne kadar toplam süre 244 yıl. Akış, tek bir nesneyi bulmaktan başlayıp onun iç yapısını ve ayrıntılarını gösteren gözlemlere doğru ilerliyor; son iki adım arasındaki kısa süre, gözlem araçlarının hızla gelişen gücünü yansıtıyor.

Veriler ESA/Hubble ve ESA/Webb'e dayanıyor. Bulutsunun ayrıntılı tanıtımı için Halka Bulutsusu (M57) yazısına göz atabilirsiniz.

Bu verilerin arka planı

Bulutsuyu 1779 Ocak'ının sonlarında Charles Messier buldu ve kataloğuna 57. nesne olarak ekledi. Antoine Darquier de Pellepoix yaklaşık iki hafta sonra, Bode kuyrukluyıldızını izlerken bağımsız olarak aynı nesneyi gördü ve onu Jüpiter kadar büyük, sönmekte olan bir gezegene benzetti. William Herschel de bu tür nesneleri teleskopta gezegen diskine benzettiği için "gezegenimsi bulutsu" adını önermişti.

Merkezdeki yıldızı 1 Eylül 1886'da Jenő Gothard buldu. Yıldızın kadiri yaklaşık 15,75'tir; bu yüzden bugün bile yalnızca büyük açıklıklı teleskoplarla, iyi koşullarda görülebilir.

2013'te yayımlanan Hubble görüntüsü ve C. Robert O'Dell ile ekibinin modellemesi, bulutsunun bozulmuş bir simit olduğunu, ortasında ise bize doğru ve bizden uzağa uzanan, daha seyrek, rugby topu biçiminde bir gaz bölgesi bulunduğunu gösterdi. 2023'te Webb bu bilgiye kızılötesi ayrıntı ekledi: NIRCam iç halkadaki ince iplik yapısını, MIRI ise dış bölgelerdeki eşmerkezli özellikleri öne çıkardı. Bulutsunun tanıtım yazısı Halka Bulutsusu (M57) sayfasındadır.

Sık sorulanlar

Bulutsuyu ilk kim buldu?

Charles Messier, 1779 Ocak'ının sonlarında. Darquier yaklaşık iki hafta sonra aynı nesneyi bağımsız olarak gördü.

Bulutsu gözlem tarihi kadar mı eski?

Hayır. Genişleme hızından hesaplanan yaş yaklaşık 1.610 ± 240 yıldır; bu değer, genişlemenin sabit hızla sürdüğü varsayımına dayanır ve gerçek yaş farklı olabilir. Zaman çizelgesindeki 244 yıl, yalnızca keşiften Webb görüntüsüne geçen süredir.

Neden "gezegenimsi" deniyor?

Teleskopta gezegen diskine benzediği için. Gerçekte bulutsu, yaşamının sonuna gelmiş bir yıldızın savurduğu dış katmanlardır.

Sıradaki fırlatmalarTümü →

✨ Günün seçkisi21 Kasım

Kosmotheoros (Christiaan Huygens)📚 Günün kitabıKosmotheoros (Christiaan Huygens)Christiaan Huygens · 1698

Çok okunanlar

  1. ESO duyurdu: CTAO-Güney'e iki büyük gama ışını teleskobu daha, Paranal'da 53 teleskop olacak
  2. Perseverance'ın telsizleri, Odyssey'in tepki çarkı arızalı: iki Mars görevinde bilim durdu
  3. NASA, Ay roketi SLS'nin RS-25 motorunu Stennis'te 200 saniye ateşledi
  4. Çocuklar için uzay kitapları: yaşa göre 18 öneri (3 yaştan gence)
  5. Yeni başlayanlar için en iyi astronomi kitapları: 16 uzay kitabı önerisi

Gökyüzü takvimiTümü →

🧩 Haftanın bulmacası

6. HaftaKare bulmaca · tarayıcıda çözünTüm bulmacalar →

🧰 Uzay araçları

Tüm uzay araçları →
Yukarı çık

Ziyaret istatistikleri ve reklamlar için çerez kullanmak istiyoruz. İzin vermezseniz yalnız zorunlu çerezler kullanılır. Ayrıntılar