Stennis'te RS-25 motoru 500 saniye ateşlendi: test sehpasından yükselen buhar
- Çeken araç ya da kişi
- NASA fotoğrafçısı Danny Nowlin
- Kaynak
- NASA Günün Görüntüsü
- Fotoğrafla ilgili yazı
- Yazıyı oku →
Fotoğrafta, bir test sehpasının içinden dışarı taşan devasa bir beyaz buhar bulutu görülüyor. Yapının arasından motorun alevleri ancak seçilebiliyor; ön planda ise sakin bir su yüzeyi uzanıyor. Bu kare, NASA'nın Mississippi eyaletinde, Bay St. Louis yakınlarındaki Stennis Uzay Merkezi'nde 21 Ekim 2026'da gerçekleştirilen bir RS-25 motor testini gösteriyor. Fotoğraf NASA'dan Danny Nowlin'e ait.
Tam bir fırlatma süresi
NASA'nın açıklamasına göre test ekipleri, 10001 numaralı geliştirme motorunu Fred Haise Test Sehpası'nda yaklaşık sekiz buçuk dakika, yani 500 saniye boyunca ateşledi. Bu süre, RS-25 motorlarının SLS (Space Launch System) roketinin fırlatılması sırasında çalıştığı süreyle aynı. Operatörler test sırasında motoru yüzde 111 güç seviyesine kadar çıkardı; bu değer, yeni üretim motorların SLS roketini ve Orion uzay aracını yörüngeye taşımak için gereken itkiyle eşleşiyor.
Her Artemis görevinde dört RS-25 motoru birlikte yaklaşık 2 milyon libre, yani kabaca 900 ton-kuvvet itki üreterek SLS'nin kalkışına yardım ediyor.
Testin amacı neydi?
NASA'ya göre testin iki ana hedefi vardı:
- Gelecekteki Artemis görevlerinde kullanılacak RS-25 uçuş bileşenlerinin kabul testini yapmak,
- Fırlatma sırasında SLS'nin çevresindeki sıcak ortamdan motorun lülesini koruyan yeni termal koruma sistemini doğrulamak.
Fotoğraftaki motor bir geliştirme motoru ve uçuşta kullanılmayacak. Ancak bu tür sıcak ateşleme testleri, NASA'ya ve ajansın ana motor yüklenicisi L3Harris Technologies'e motorun performansını ve güvenilirliğini artırmak için kritik veriler toplama imkânı veriyor.
Her motor önce Stennis'ten geçiyor
Stennis Uzay Merkezi, Artemis programının roket motorları için bir sınav alanı. NASA'nın belirttiğine göre tüm RS-25 motorları kullanılmadan önce burada test edilip uçuşa elverişli oldukları kanıtlanıyor. Testler NASA, L3Harris ve Nova Space Solutions'tan operatörlerden oluşan bir ekip tarafından yürütülüyor.
Bu tür uzun süreli ateşlemeler, Ay'a dönüş programının bel kemiği olan roketin güvenilirliği açısından büyük önem taşıyor. Fırlatmada dört motorun aynı anda, tam süre boyunca ve yüksek güç seviyesinde kusursuz çalışması gerekiyor; yerdeki her test, bu koşulları uçuştan önce olabildiğince gerçekçi biçimde yeniden üretmeyi amaçlıyor. Yeni lüle koruma sisteminin sınanması da motorların fırlatma sırasında maruz kaldığı ısı ortamına karşı daha iyi korunmasını hedefliyor.
Bu motorların sıradaki önemli durağı Artemis III. NASA, gelecek yıl alçak Dünya yörüngesinde yapılacak bu görevde SLS roketi ve Orion uzay aracıyla dört astronotu fırlatmayı, Blue Origin ve SpaceX'in insanlı iniş aracı deneme modelleriyle buluşturmayı planlıyor. Bu görev, 2028'de Artemis IV ile başlayacak Ay inişleri için kritik sistemleri ve operasyonları sınayacak.
Roket motorlarının temel çalışma ilkesini sıvı yakıtlı roket motoru sayfamızda bulabilirsiniz. Bu testin ayrıntılarını haberimizde, Artemis III roketinin hazırlıklarını da bu yazımızda okuyabilirsiniz.
