Voyager'ın 49 yıllık yolculuğu

- Veri kaynağı
- NASA
- İnfografiğin yer aldığı yazı
- Yazıyı oku →
- İnfografikteki veriler
Verileri göster
1977 İki sonda da fırlatıldı 1979 Jüpiter geçişleri 1980 Voyager 1 Satürn'de 1981 Voyager 2 Satürn'de 1986 Voyager 2 Uranüs'te 1989 Voyager 2 Neptün'de 2012 Voyager 1 heliopozu aştı 2018 Voyager 2 heliopozu aştı
Bu infografik ne anlatıyor?
Bu infografik, Voyager 1 ve Voyager 2 sondalarının 1977'deki fırlatılıştan heliopozun aşılmasına kadar uzanan yolculuğunun dönüm noktalarını zaman sırasıyla gösteriyor.
Zaman çizelgesi iki sondanın yollarının nasıl ayrıldığını da ortaya koyuyor:
- 1977: İki sonda da aynı yıl fırlatıldı.
- 1979: Sondalar Jüpiter'in yanından geçti.
- 1980–1981: Satürn'e önce Voyager 1, bir yıl sonra Voyager 2 ulaştı.
- 1986 ve 1989: Uranüs ve Neptün'e yalnız Voyager 2 gitti; iki geçiş arasında üç yıl var.
- 2012 ve 2018: Voyager 1 heliopozu fırlatılıştan 35 yıl sonra, Voyager 2 ise 41 yıl sonra aştı.
Çizelgeye göre Voyager 2, Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün'ün dördünü de ziyaret eden sonda oldu; Voyager 1 ise Satürn'den sonra listede bir gezegen geçişi olmadan heliopoza Voyager 2'den altı yıl önce ulaştı. Gezegen geçişleri 1979–1989 arasındaki on yıla sığarken heliopoz aşımları ondan çok daha sonra geldi.
Veriler NASA'ya dayanıyor. İki sondanın görevleri hakkında ayrıntılı bilgi için Voyager 1 ve Voyager 2 yazısına göz atabilirsiniz.
Bu verilerin arka planı
Çizelgedeki tarihlerin arkasında, dış gezegenlerin 1970'lerin sonunda girdiği ve yaklaşık 175 yılda bir tekrarlanan nadir bir diziliş var. Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün öyle sıralanmıştı ki tek bir sonda kütleçekimsel yardım sayesinde birinden ötekine fazladan yakıt harcamadan geçebiliyordu: Araç her gezegenin yakınından geçerken onun çekiminden hız ve yön kazanıyordu. Görev başta bütün dış gezegenleri dolaşacak “Büyük Tur” tasarısının parçasıydı; 1972'de daha sınırlı bir Jüpiter-Satürn programına dönüştü.
Numaralar okuru yanıltabilir: Voyager 2, 20 Ağustos 1977'de, Voyager 1 ise 5 Eylül 1977'de Cape Canaveral'dan fırlatıldı. Voyager 1 daha hızlı bir yörüngeye konduğu için Jüpiter'e ve Satürn'e önce vardı. Voyager 2 ise dört dev gezegenin hepsine uğrayabilecek daha uzun bir rotaya girdi.
Gezegen geçişleri bitince NASA çalışmaları 1989'dan itibaren Voyager Yıldızlararası Görevi adıyla sürdürdü. Çizelgenin son iki satırı bu ikinci evrenin ürünü. Heliopoz, Güneş rüzgârının gezegenleri de içine alarak oluşturduğu heliosfer kabarcığının yıldızlararası ortamla karşılaştığı dış kenardır.
Sık sorulanlar
Voyager 1 neden Uranüs ve Neptün'e gitmedi?
Rotası, Satürn'ün kalın atmosferli uydusu Titan'ı yakından görmek üzere çizildi. Bu geçişte sonda Satürn'ün güney kutbunun altından geçip gezegenlerin yörünge düzleminin dışına savruldu ve gezegen görevi orada bitti.
Sondalar enerjiyi nereden alıyor?
Güneş'ten bu kadar uzakta güneş paneli işe yaramadığı için üç radyoizotop termoelektrik jeneratör (RTG) kullanılıyor. Fırlatılışta yaklaşık 470 watt olan güç her yıl yaklaşık 4 watt azalıyor.
Voyager'lar hâlâ çalışıyor mu?
Evet. Neredeyse yarım asırdır yolda olan iki sonda, 2026 itibarıyla Dünya'ya veri göndermeyi sürdürüyor.






