NEO Surveyor rakamlarla
- Veri kaynağı
- NASA / JPL
- İnfografiğin yer aldığı yazı
- Yazıyı oku →
- İnfografikteki veriler
Verileri göster
Teleskop açıklığı 50 cm Kızılötesi bant 2 Güneşlik yüksekliği 6 m Güneş hücresi 864 adet Temel tarama 5 yıl Hedef 140 m üstü NEO'ların 2/3'ü
Bu infografik ne anlatıyor?
Bu infografik, NASA'nın NEO Surveyor görevini teleskop, güneşlik, güneş hücreleri ve tarama hedefi rakamlarıyla özetliyor.
- Teleskop açıklığı: 50 cm
- Kızılötesi bant: 2
- Güneşlik yüksekliği: 6 m
- Güneş hücresi: 864 adet
Rakamlar arasındaki ölçek farkı dikkat çekiyor: 6 metrelik güneşlik, 50 santimetrelik teleskop açıklığının 12 katı yüksekliğinde. Teleskop iki ayrı kızılötesi bantta gözlem yapacak; araçta ise 864 güneş hücresi bulunuyor. Tablodaki ilk dört satır aracın donanımını, son iki satır ise görevin süresini ve hedefini anlatıyor.
Görevin asıl amacı son iki satırda: 5 yıllık temel tarama boyunca, 140 metreden büyük Dünya'ya yakın cisimlerin (NEO) üçte ikisinin tespit edilmesi hedefleniyor. Yani bu büyüklükteki her üç cisimden ikisinin bulunması amaçlanıyor. Teleskobun boyutu, gözlem bantları ve tarama süresi, bu hedefe hizmet eden temel parçalar olarak tabloda yan yana duruyor.
Veriler NASA ve JPL'ye dayanıyor. Görevin ayrıntıları için NEO Surveyor sayfasına bakabilirsiniz.
Neden 140 metre, neden kızılötesi?
ABD Kongresi 2005'te NASA'dan Dünya'ya yakın cisimleri bulmasını istedi ve çapı 140 metreden büyük NEO'ların yüzde 90'ından fazlasının tespit edilmesini hedef olarak koydu. Bu büyüklükteki bir cisim Dünya'ya çarparsa büyük bölgesel yıkıma yol açabilir. NEO Surveyor'ın üçte iki hedefi, Kongre'nin koyduğu hedefe doğru önemli bir ilerleme anlamına geliyor.
Yerdeki teleskoplar asteroitleri yansıttıkları görünür ışıkla arar; ama bazı asteroitler odun kömürü kadar karanlıktır, birçoğu da Güneş'in parıltısı içinde gizlenir. Güneş'in ısıttığı her cisim kızılötesi ışıkta "parladığı" için NEO Surveyor karanlık cisimleri de parlak olanlar kadar kolay görebilecek. İki banttaki parlaklık karşılaştırılarak cismin sıcaklığı, oradan da büyüklüğü tahmin ediliyor. Güneşlik ise iki iş birden görüyor: Güneş'in parıltısını teleskoptan uzak tutup onu soğuk tutuyor, üzerindeki hücrelerle de aracın bütün elektriğini üretiyor; dizi en çok 2 kilovat güç sağlayabiliyor.
Sık sorulanlar
Teleskop nereden gözlem yapacak?
Dünya'dan Güneş yönünde yaklaşık 1,5 milyon kilometre uzaktaki Güneş-Dünya L1 noktasından. Bu konum, Güneş yönünden yaklaşan ve büyük yer tabanlı gözlemevlerinin kaçırabileceği cisimleri görmesini sağlıyor.
Ne zaman fırlatılacak?
En erken Eylül 2027'de. Projeyi NASA'nın Jet İtki Laboratuvarı yönetiyor, bilim ekibinin başında UCLA'dan Amy Mainzer var.
Bulunan cisimlerin bilgisi nereye gidecek?
Hareketli cisimler Küçük Gezegen Merkezi'ne bildirilecek; JPL'nin CNEOS merkezi bu verilerle yörüngeleri ve yıllar sonrasına uzanan çarpma risklerini hesaplayacak.
