Teksas Pamuk Bölgesinde Kuraklıkla Mücadele

22 Eylül 2025 tarihinde Lubbock, Texas çevresindeki tarım arazilerinin bir uydu görüntüsü, yeşil ve kahverengi tarım alanlarından oluşan bir mozaik ve farklı su miktarlarına sahip birkaç playa gölü gösteriyor.

NASA Earth Observatory / Lauren Dauphin

Aynı Lubbock bölgesinin 9 Eylül 2026 tarihli uydu görüntüsü kurak görünüyor; çok daha az yeşil bitki örtüsü ve çoğunlukla kurak göller mevcut.

NASA Earth Observatory / Lauren Dauphin

Alanlar, 2026 Eylül ayında Lubbock County'de (sağda) kurak ve kahverengi, playa gölleri ise çoğunlukla kuruyken; 2025 Eylül ayındaki (sol) görüntülerle karşılaştırıldığında, NASA/USGS Landsat 8 uydusunun OLI (Operasyonel Arazi Görüntüleyicisi) sensörü tarafından yakalanmıştır. NASA Earth Observatory görüntüleri Lauren Dauphin.

Birçok uzun süredir pamuk çiftçisi olan Teksas Yüksek Düzlükler bölgesindeki çiftçiler için, 2026 kuraklığı geçmişteki felaket verimlerin anılarını canlandırdı. Aşırı kurak mevsimler, Amerika’nın en büyük pamuk üretim bölgesindeki çiftçileri 2022 yılında %72, 2011 yılında %66 oranında kurak arazi mahsullerini terk etmeye zorladı.

Ancak bazı yönleriyle, çiftçiler 2026 kuraklığının yeni bir boyuta girdiğini hissetti. “Bu, pamukların tamamen öldüğü ilk yıl,” dedi Lacy Cotter‑Vardeman, Lubbock County'de yaşayan ve nesiller boyunca bu topraklarda çalışan bir çiftçi. “Sigorta yetkilileriyle konuştum ve daha önce böyle bir şey görmediklerini söylediler,” diye ekledi ve kuru arazi pamuklarının yaklaşık %90'ının öldüğünü belirtti.

Uydu görüntüleri, Lubbock ve komşu ilçelerdeki sorunun boyutunu ortaya koyuyor. 9 Eylül 2026 tarihinde OLI (Operasyonel Arazi Görüntüleyicisi) sensörünün Landsat 8 uydusundan alınan görüntüde (sağ), kahverengi, kurak ekinler ve boş araziler manzarayı hâkimken; 22 Eylül 2025 tarihindeki (sol) görüntüde ise daha yeşil bir peyzaj, nispeten sağlıklı bir hasat yılına işaret ediyor.

14 Ağustos 2026'da Cotter‑Vardeman’ın Slaton, Texas'taki bir tarlasında çekilen fotoğrafta, incelikli ve solgun pamuklar stres altında ve neredeyse ölmek üzere görünmektedir.

Fotoğraf: Lacy Cotter‑Vardeman.

Kuraklığın daha ince belirtileri de gözlemlenebilir. Yüksek Düzlükler akiferinde yer altı suyu azaldıkça, bölgedeki birçok çiftçi artık merkez pivot sulama sistemlerinin sadece yarısını ya da üçte birini kullanıyor, diye açıkladı Brownfield, Texas'ta arazi sahibi ve eski pamuk üreticisi olan tarımsal koruyucu Tillery Timmons‑Sims. Görüntülerde bu alanlar yeşil yarım daire ve çeyrek daireler olarak görülüyor.

Ayrıca, görüntüde birçok sığ su birikintisi olan playa gölleri — bazen çamur çukurları, bizon çukurları veya lagünler denir — da yer alıyor. Double Lakes ve Mound Lake gibi bazı göller oldukça büyük; ancak Teksas Yüksek Düzlükler bölgesindeki 19.300'ün üzerindeki playa gölünün çoğu 30 dönümden küçüktür.

Bu geçici göller, Eylül 2026'da bir önceki yıla göre daha kuruyken, bölgede su sıkıntısı yaşayan bu alanda kritik öneme sahiptir; çünkü kil tabakalı göller aktif olduğunda yağmur suyunu toplar ve yer altına sızarak akiferin yeniden şarj edilmesini sağlar. Ancak, göllerin yaklaşık %80'i tarlalanma ya da tortu birikmesi nedeniyle bu işlevini yitirmiştir.

Ekim 2026'da, son haftalarda bazı yağışlar gerçekleşmiş olmasına rağmen, Teksas Yüksek Düzlükler'in birçok bölgesinde kuraklık hâlâ şiddetini koruyordu. Haritada gösterilen veriler, Nebraska‑Lincoln Üniversitesi Ulusal Kuraklık Azaltma Merkezi, ABD Tarım Bakanlığı (USDA), Ulusal Okyanus ve Atmosfer Dairesi (NOAA) ve NASA arasındaki ortaklık olan ABD Kuraklık İzleyicisi (U.S. Drought Monitor) tarafından üretilmiştir. NASA Earth Observatory haritası Lauren Dauphin.

Bu bölgede çiftçiler, akiferin doğu kenarında faaliyet gösteriyor ve akifer son on yıllarda keskin bir düşüş yaşadı. ABD Jeoloji Araştırmaları (USGS) verilerine göre, Lubbock County genelinde su seviyesi 1950'den bu yana 25‑100 feet (7‑30 metre) arasında azaldı; büyük miktarda su çekilmeye başlanması o dönemle aynı zamana denk geliyor. Kuzeydeki Parmer, Castro, Swisher ve Briscoe gibi ilçelerde ise düşüş 150 feet (45 metre) ya da daha fazla oldu.

Akiferin uzun vadeli düşüşü, 2026 kuraklığıyla birleşince, bazı çiftçiler için bu yaz kuyular “hava pompalıyor”. Timmons‑Sims, “Artık geri dönülecek yeraltı suyumuz kalmadı” dedi. Tanıdığı birçok çiftçi suyun bir sonraki nesilde tükenebileceğini düşünürken, bu durumun “şu anda gerçekleştiğini” belirtti. Cotter‑Vardeman için sorun somut bir hâl almış; birçok sulama kuyusu Ağustos ayında çalışmayı durdurdu.

Eylül ve Ekim aylarındaki yağışlar, Pasifik'teki güçlü bir El Niño tarafından desteklenerek bölgeye gerekli nemi getirdi, ancak ABD Kuraklık İzleyicisi analizine göre yeterli değildi. NASA Marshall Uzay Uçuş Merkezi'nden meteorolog ve Kuraklık İzleyicisi yazarlarından Jonathan Case, “Mevcut kuraklığı ‘sonlandırmak’ için üç aylık bir dönemde yaklaşık 7 inç (18 cm) yağmur gerekir” dedi.

Azalan akifer, Timmons‑Sims'in 2007'de tarıma son vermesinin sebeplerinden biri oldu. Şimdi zamanının çoğunu çiftlikleri ayakta tutmak için su kredileri kazanmak amacıyla sulanan tarım arazilerini çayırlara dönüştürmek, alternatif enerji projeleri geliştirmek, su‑verimli teknikler benimsemek ve uzun vadeli planlama için koruma örgütleriyle çalışmakla geçiriyor.

Bu çabalar kapsamında, kendisinin yönettiği bir koruma örgütü olan Sandhills Area Research Association, çiftçileri NASA bilimiyle birleştiren NASA Acres araştırma konsorsiyumu ile ortaklık kurdu.

Ağustos ayında, bir NASA Acres dinleme turu kapsamında NASA yetkilileri Cotter‑Vardeman’ın Slaton’daki çiftliğine, Meadow’daki bir bağa ve Kress’teki kurak pamuk tarlalarına (aşağıda) geldi. Her durakta konuşma suya odaklandı: bozulmakta olan akiferin korunması ve çiftçilerin arazi yönetimini nasıl yaparak playa göllerini yeniden canlandırıp akifere milyarlarca galon su geri kazandırabilecekleri.

Kress, Texas'ta NASA Acres dinleme turu sırasında 25 Ağustos 2026'da kurumuş pamukları inceleyen çiftçiler ve NASA bilim insanları.

NASA Acres / Adam Zwerner

Bu haber, NASA News Releases tarafından yayımlanan metinden çevrilmiştir.